Τον διαπέρασε τον Ανασφάλιστο ένα ξαφνικό ρίγος και έβαλε το ξίφος του στο θηκάρι μόλις άκουσε μία φράση που σε δεσμεύει αμετάκλητα.
Ετσι, και τώρα πια δεν υπάρχει γυρισμός. Για άλλη μία φορά η συμπάθεια Του έχει φανεί ισχυρότερη από την θέληση του. Οικειοθελώς λοιπόν παραδέχεται ότι δεν ανήκει πια στον εαυτό του, οπότε με απόφαση του που είναι αμετάκλητη, και δεν χωράει προσφυγή, δεν θα περάσει σε λεπτομέρειες.
Μία ημέρα … μέσα σε μία μοναδική στιγμή διαλύθηκε η αχλή του ενθουσιασμού. Θολό πέπλο θα την χαρακτήριζε ο Ανασφάλιστος εκείνη την στιγμή. Και αίφνης τρομακτική διαύγεια,
… όταν του είπαν για κάποιες …. να πει ο Ανασφάλιστος.. αιρέσεις σε συμφωνητικό .. όρους συμβολαίου … περιορισμούς προσώπων …. σε δραστηριότητες της ασφαλιστικής αγοράς.
Που ρώτησε ο Ανασφάλιστος…, πώς είπες ….ότι έγινε αυτό, ρώτησε ο Ανασφάλιστος; Εκεί.. τότε που έδωσαν τα χέρια … εν μέσω κάποιων υπογραφών. … έπεσε και αυτό, τραντάζοντας τους γύρω – τριγύρω. Αλλά όλα πήγαν καλά. Δεν περιγράφεται πόσο….
Βάλθηκε λοιπόν ο Ανασφάλιστος, αφού το άκουσε αυτό, να βηματίζει πάνω κάτω, πιο ζωηρά και όλο πιο ζωηρά. Εκανε μία στιγμή μεταβολή.
Το δέχτηκε, λοιπόν σε εκείνη την στιγμή της μεταβολής του βήματος του ….ότι η απόφαση εταιρείας ασφαλιστικής διαμεσολάβησης θα ήταν αμετάκλητη, όπως είναι… και η σιωπή του Ανασφάλιστου, το ίδιο. και το αυτό.
Ωραία, τότε, όλα καλά. Για να πει την αλήθεια του ο Ανασφάλιστος .. είχε ένα φόβο μη πάει κανείς και κάνει καμία κουτουράδα, απερίσκεπτη πράξη.
