Της Λαλέλας Χρυσανθοπούλου
Ο κίνδυνος της πανδημίας, λόγω της ευρείας γεωγραφικής του διασποράς και της «ανοιχτής» ν(open-ended) φύσης του, δεν πληροί τα κριτήρια της ασφαλισιμότητας. Αυτό δήλωσε ο επικεφαλής του γαλλικού αντασφαλιστικού ομίλου SCOR, Denis Kessler, σε εκδήλωση που διοργάνωσε ο ΟΟΣΑ και ο μεσιτικός όμιλος Marsh για το πώς μπορεί να αντιμετωπιστεί το κενό προστασίας από τον πανδημικό κίνδυνο.
Όπως διευκρίνισε ο κ. Kessler, η εταιρεία του από την 1η Ιανουαρίου δεν καλύπτει καμία μεταδοτική ασθένεια για να αποφύγει το χειρότερο δυνατό σενάριο της αμφισημίας αναφορικά με την ασφαλιστική κάλυψη.
«Δεν μπορώ να δεσμεύσω τα κεφάλαια των μετόχων μου για να παρέχω κάλυψη, η οποία –κατά την άποψή μου- δεν δικαιολογείται οικονομικά» , είπε χαρακτηριστικά. «Δεν καλύπτουμε μεταδοτικές ασθένειες, είτε τις αποκαλούμε «επιδημίες», είτε «πανδημίες». Είναι καλύτερα να είμαστε ξεκάθαροι. Το χειρότερο από όλα είναι η ασάφεια και πιστεύω ότι και οι πρωτασφαλιστικές θα εισάγουν φρασεολογία που δεν θα αφήνει περιθώρια παρερμηνειών». Και πρόσθεσε: «Δεν θέλουμε να ασφαλίσουμε τον κίνδυνο πανδημίας γιατί δεν πληροί τις προϋποθέσεις της ασφαλισιμότητας. Όλα συμβαίνουν ταυτόχρονα και είναι ένας κατά συρροή κίνδυνος. Επιπροσθέτως, το μεγαλύτερο μέρος του κόστους της πανδημίας οφείλεται σε κυβερνητικά μέτρα και αποφάσεις που δεν μπορούν να προβλεφθούν». Σύγκρινε μάλιστα την προσπάθεια κάλυψης μιας πανδημίας με την ασφαλιστική κάλυψη καταστροφών περιουσιών λόγω πολεμικής σύρραξης ή του ΑΕΠ μιας χώρας.
Ο κ. Κessler επίσης διατύπωσε αμφιβολίες για την ικανότητα της αγοράς εναλλακτικών κεφαλαίων (ILS) να καλύψουν το κενό. «Τα ομόλογα καταστροφών είναι αποτελεσματικά για συμβάντα που μπορούν να οριοθετηθούν από πλευράς χρόνου και χώρο. Δεν βλέπω όμως επενδυτές που θέλουν να δεσμεύσουν κεφάλαια για μη οριοθετημένα συμβάντα», είπε. Πρόσθεσε ωστόσο ότι θα ήταν «μια διαφορετική ιστορία» εάν οι κυβερνήσεις ήθελαν να χρησιμοποιήσουν τις (αντ)ασφαλιστικές υποδομές για να παρέχουν δημόσια ασφάλιση, υπό την αίρεση όμως ότι το μεγαλύτερο μέρος του βάρους (90%) να το επωμιστεί το Δημόσιο.
Στην ίδια εκδήλωση, ο επικεφαλής της Allianz Γερμανίας Frank Sommerfeld ανέδειξε τις προκλήσεις για τη δημιουργία συμπράξεων δημοσίου και ιδιωτικού τομέα για την διαχείριση του πανδημικού κινδύνου. Μεταξύ των «αγκαθιών» είναι αν η συμμετοχή στα εν λόγω σχήματα θα είναι υποχρεωτική ή προαιρετική, η ανεύρεση ενός μοντέλου λειτουργικού για όλους τους κλάδους και η απόφαση για το εάν ο χαρακτηρισμός ενός συμβάντος ως «πανδημίας» από τον Παγκόσμιο Οργανισμό Υγείας επαρκεί για να ενεργοποιήσει τον μηχανισμό. Είχε προηγηθεί η έκκληση του προέδρου της Marsh International president Flavio Piccolomini για «ασφαλιστικά ΣΔΙΤ» για τις μελλοντικές πανδημίας, που θα παρέχουν οικονομική προστασία και θα δίνουν κίνητρα για την διαχείριση του ρίσκου. Όπως είπε, «Ο κίνδυνος αυτός είναι πολύ μεγάλος για να τον διαχειριστούν μόνες τους είτε οι κυβερνήσεις, είτε ο ιδιωτικός τομέας και πολύ σημαντικός για να αγνοηθεί. Οι συμπράξεις είναι η βιώσιμη λύση για να αντιμετωπιστεί το πρόβλημα, με τη συμμετοχή όλων των εμπλεκομένων-ασφαλισμένων, φορολογουμένων, ασφαλιστών, αντασφαλιστών και κυβερνήσεων».
