Ελενα Ερμείδου
Οι απόψεις ανθρώπων της αγοράς για τον τρόπο που χειρίζεται η κυβέρνηση την ασφάλιση των επιχειρήσεων διαφέρουν, όπως έχουν αναδείξει μέχρι σήμερα τα ρεπορτάζ του IW.
Κάποιοι είδαν την κοινή υπουργική απόφαση πρόχειρη, κάποιοι αδιάφορη αφήνοντας πολλά παραθυράκια στην υποχρέωση των επιχειρήσεων να ασφαλιστούν αλλά και κάποιοι άλλοι με τελείως διαφορετικό μάτι δίνοντας μία άλλη προοπτική. Την προοπτική αυτή σκοπεύει να αναδείξει σήμερα το IW και μάλιστα μέσα από το editorial αυτό .
Υψηλά ιστάμενοι στην ιδιωτική ασφάλιση εκτιμούν ότι η κυβέρνηση με την έκδοση της Κοινής Υπουργικής Απόφασης για την ασφάλιση των επιχειρήσεων έναντι των φυσικών καταστροφών έδωσε πραγματικά τρεις λύσεις στο αδιέξοδο που είχε δημιουργηθεί για τις επιχειρήσεις που δεν μπορούν να ασφαλιστούν – τους μη ασφαλίσιμους κινδύνους , όπως λέει η ασφαλιστική αγορά.Η μία λύση λύνει τα χέρια των επιχειρήσεων που θα έρχονταν αντιμέτωπες με πρόστιμα. Η άλλη διευκολύνει τις ασφαλιστικές που δεν θα αναλάμβαναν τους μη ασφαλίσιμους κινδύνους και άλλη λύση τα χέρια της διαμεσολάβησης.
Και όλα αυτά συνδέονται με το λεκτικό της ΚΥΑ που διατυπώνει πως αρκεί οι επιχειρήσεις που δεν μπορούν να ασφαλιστούν να λάβουν δύο αρνητικές βεβαιώσεις από ασφαλιστικές
Τι γίνεται όμως από εδώ και πέρα γιατί πολλές είναι αυτές οι επιχειρήσεις που έχουν μείνει εκτός ρύθμισης; Αν η διατύπωση αυτή παραμείνει, αυτές οι επιχειρήσεις μπορεί να μην ασφαλιστούν ποτέ.
Και τότε το όφελος θα είναι ελάχιστο, γιατί και οι κίνδυνοι θα υπάρχουν και το κράτος δεν θα πληρώνει και το ασφάλιστρο θα παραμείνει υψηλό αφού δεν θα υπάρχει διασπορά.
