Ελενα Ερμείδου
Νομοτελειακά θα φτάναμε σε αυτό το σημείο καμπής με την Τεχνητή Νοημοσύνης και τους Πράκτορες ΑΙ. Οι εταιρείες τεχνολογίας και οι πελάτες τους ‘ξεδίπλωσαν’ σε πολύ σύντομο χρονικό διάστημα τις εφαρμογές της Τεχνητής Νοημοσύνης και το Πρακτόρων AI, προβάλλοντας υπερβολικά οφέλη. Οφέλη στην εργασία, στην οικονομία χρόνου, στην ακρίβεια των λύσεων, στην έρευνα, στην διατύπωση των προτάσεων, στην επικοινωνία κ.α.
Στις ασφαλίσεις, η Τεχνητή Νοημοσύνη προβλήθηκε ως μέσο που οι ασφαλιστικές και η ασφαλιστική διαμεσολάβηση μόνο οφέλη θα είχε από την υιοθέτηση στις ‘ζωές’ τους. Το δύστροπο ήταν ότι δεν απαριθμήθηκαν και αναλύθηκαν ποτέ τα μειονεκτήματα. Ολοι τα περνούσαν στο περιθώριο των συζητήσεων και με το ζόρι. Νομοτελειακά ότι εκθειάζεται πέραν του μέτρου απαριθμεί σοβαρά μειονεκτήματα που βγαίνουν στην πορεία. Οι ασφαλιστικές ποντάρουν στην μείωση του λειτουργικού τους κόστους. Ωστόσο σήμερα έχουν παρουσιαστεί πολλά προβλήματα από την μείωση των εργαζομένων στις ασφαλιστικές. Πιθανά η πλύση που έγινε με τα οφέλη να μην αφήνει τις διοικήσεις να δουν τι μπορεί να συμβεί στο σύντομο μέλλον.
Στο περιθώριο όσοι προέβλεπαν την έκβαση
Οσοι ελεύθερης βούλησης το φώναζαν, ωστόσο τα οικονομικά συμφέροντα τους παραμέρισαν. Ας ρίξουμε και μια ματιά τι γίνεται στις αγορές κεφαλαίων και στους δείκτες που επενδύουν σε εταιρείες τεχνητής νοημοσύνης και ότι αυτή χρειάζεται για να λειτουργήσει. Αν καταρρεύσει και αποδειχτεί μία τέλεια φούσκα, θα καταρρεύσει η μία εταιρεία πίσω από την άλλη.
Η μεγάλη στροφή κατά της χρήσης ΤΝ από επιστήμονες του ΜΙΤ
Το τελευταίο διάστημα διαφαίνεται μία στροφή με υπερβολική προσήλωση στους κινδύνους και σίγουρα με αφορμή τα χτυπήματα που δέχτηκαν εταιρείες κολοσσοί όπως η REVOLUT που διατείνονταν ότι είναι αχτύπητη σε θέματα ασφαλείας δεδομένων της, μετά την αναβάθμιση που είχε κάνει τους τελευταίους δώδεκα μήνες και είχε πάρει την έγκριση των ρυθμιστικών αρχών. Εχουν βγει πολλές αναλύσεις περιγράφοντας τους κινδύνους από τα ανεξέλεγκτα χτυπήματα και τον κίνδυνο που διατρέχει η ανθρωπότητα.
Ο Μπιλ Γκέιτς και ο Κωνσταντίνος Δασκαλάκης, καθηγητής Ηλεκτρολόγων Μηχανικών και Επιστήμης Υπολογιστών στο MIT είπαν:
«Ο κίνδυνος απρόβλεπτης ή ανεπιθύμητης συμπεριφοράς είναι ήδη πραγματικός. …Τα συστήματα αυτά είναι εξαιρετικά περίπλοκα. Είναι εξαιρετικά ικανά αλλά και απρόβλεπτα. Ακόμα και να επιβραδυνθεί η ανάπτυξη των ισχυρότερων μοντέλων, όπως προτείνει η OpenAI και η Anthropic, είναι διαθέσιμα ισχυρά ανοιχτά μοντέλα που ήδη μπορεί να κάνουν μεγάλη ζημιά. Και όσο περισσότερο ενσωματώνεται η τεχνολογία αυτή σε ρομπότ, αυτοκίνητα, συστήματα λήψης αποφάσεων, κ.λπ., τόσο μεταφέρεται μεγαλύτερο ρίσκο στον πραγματικό κόσμο».
«Εάν κατασκευάσουμε υπερνοήμονες μηχανές με κάποιο βαθμό αυτονομίας, σύντομα θα είμαστε ανίκανοι να τις ελέγξουμε. …Μια άλλη υπερδύναμη των μηχανών είναι η ικανότητά τους να βλέπουν ολόκληρο τον κόσμο ταυτοχρόνως. …Το ενδεχόμενο της επισκόπησης σε παγκόσμια κλίμακα, φέρνει και το ενδεχόμενο λήψης αποφάσεων σε παγκόσμια κλίμακα. …Όλα αυτά βέβαια συνοδεύονται από το ενδεχόμενο παραβίασης της ιδιωτικότητας και του κοινωνικού ελέγχου, σε παγκόσμιο επίπεδο». Στιούαρτ Ράσελ, καθηγητής επιστήμης των υπολογιστών στο πανεπιστήμιο του Μπέρκλεϊ, στο βιβλίο του «Τεχνητή Νοημοσύνη και το πρόβλημα του ελέγχου» (2020)
-«Οι εταιρείες ΤΝ παίζουν τη ζωή μας στα ζάρια. Μην υποτιμάτε τη δύναμη αυτής της τεχνολογίας. Οι άνθρωποι που κατασκευάζουν την τεχνητή νοημοσύνη πιστεύουν ακράδαντα ότι αυτή θα μπορούσε να μας αφανίσει όλους έως το τέλος της δεκαετίας».
