Η ελληνική ασφαλιστική αγορά αποδεικνύει για μία ακόμη φορά ότι διαθέτει σθένος, προσαρμοστικότητα και αντοχές απέναντι στις προκλήσεις. Με συνολική παραγωγή ασφαλίστρων κοντά στα 4 δισ. ευρώ στο πρώτο οκτάμηνο του 2025 και αύξηση 4,8% σε σχέση με το αντίστοιχο διάστημα του 2024, ο κλάδος δίνει το στίγμα μιας αγοράς που ωριμάζει.
Το πλέον ενδιαφέρον στοιχείο είναι ότι, ενώ ο κλάδος Ζημιών συνεχίζει την ανοδική του τροχιά με ποσοστά κοντά στο 10%, ο κλάδος Ζωής αρχίζει να «ανασαίνει» – έστω και οριακά. Με μια αύξηση 0,3%, μετά από διαδοχικά αρνητικά πρόσημα, η «Ζωή» δείχνει να επιστρέφει στο προσκήνιο. Και αυτό, όσο μικρό κι αν φαίνεται στα χαρτιά, έχει μεγάλη σημασία.
Ο κλάδος Ζωής υπέφερε τα προηγούμενα χρόνια όχι τόσο από οικονομικούς δείκτες, όσο από ψυχολογικούς παράγοντες. Η πανδημία, η ακρίβεια, η αβεβαιότητα, ο φόβος για το αύριο – όλα λειτούργησαν αποτρεπτικά στην πρόθεση των πολιτών να δεσμεύσουν μακροπρόθεσμα κεφάλαια.
Όμως φαίνεται ότι κάτι αλλάζει. Η ανάγκη ασφάλειας και προοπτικής επανέρχεται. Ο πολίτης αρχίζει να αντιλαμβάνεται ότι το κράτος, από μόνο του, δεν επαρκεί για να εγγυηθεί τη σύνταξη ή τη φροντίδα του μέλλοντος.
Αυτό το μικρό +0,3% στον κλάδο Ζωής δεν είναι απλώς στατιστικό εύρημα – είναι σήμα αφύπνισης. Είναι η πρώτη ρωγμή στο τείχος της απάθειας απέναντι στη μακροπρόθεσμη ασφάλιση.
