Κόντρες ανεξήγητες, λάθη εξ’ αμελείας, ασυμβατότητες –αδυναμία ειρηνικής συνύπαρξης από ορισμένους βλέπει ο Ανασφάλιστος. Οι αιτίες έχουν τις ρίζες τους από τα παλιά, πλην όμως αυτό δεν έχει σημασία τώρα, αφού ο Ανασφάλιστος ακούει πάντα σε κάθε εκδήλωση ότι η αγορά είναι ενωμένη και κοιτά το μπροστά και όχι το πίσω.
Η αγορά δηλαδή άλλα λέει στις επίσημες εμφανίσεις της και άλλα στα πηγαδάκια των ημετέρων;
Ένα μήνα τώρα ο Ανασφάλιστος ρωτά να μάθει για το ένα το άλλο, όμως κάποιες από τις απαντήσεις που παίρνει είναι αμφίσημες, κάποιες δεν ισχύουν, κάποιες έχουν στόχο το ανακάτεμα, τις κόντρες, την δυσφήμιση.
Ο ένας υπερηφανεύεται για τα κατορθώματα του, ο άλλος κατηγορεί κάποιους για ανικανότητα, και για τον παρά άλλο του φταίνε οι Σύνδεσμοι, οι Ενώσεις, τα πρακτορεία, και πάμε λέγοντας.
Ποιος φταίει τελικά που το ενδιαφέρον το μικρομεσαίων επιχειρήσεων να ασφαλιστούν είναι μικρό και μένει επί το πλείστον στο ενδιαφέρον κανείς δεν έχει την ίδια απάντηση.
Ο στόχος; ούτε και οι ίδιοι μπορεί να είναι σίγουροι για αυτό που κάνουν. Υποθέτουν μόνο!
Πρόβλημα; ναι!
Ποια είναι η λύση; αυτή δεν έχει βρεθεί ακόμα. Και ας έχουν περάσει τόσα χρόνια και επαναλαμβάνεται η αγορά αυτή.
Λύση αν ποτέ υπάρξει ο αγορά θα ξεκολλήσει από το 2,3%.
Μέχρι να βρεθεί η λύση αυτή, ο Ανασφάλιστος πιστεύει ότι τις ευθύνες για την στασιμότητα του ποσοστού 2,3% επί του ΑΕΠ η αγορά θα πρέπει να την αποδίδει στον εαυτό της και μετά στους άλλους.
Λάθος;
