Του Λάμπρου Ρόδη
Εδώ και ημέρες, ένα «τσουνάμι» δημοσιευμάτων, δηλώσεων, αντιπαραθέσεων έχουν δει το φως της δημοσιότητας και μαζί τους έχει ξεσηκωθεί ένας κουρνιαχτός ερωτημάτων για το «μέλλον» των ισόβιων συμβολαίων των ασφαλιστικών εταιρειών, με αφορμή πάντα και την φετινή αύξηση των ασφαλίστρων τους.
Αυτή η αντιπαράθεση, με τελικό αποδέκτη τον καταναλωτή, σε πολύ μεγάλο βαθμό έχει «καταστρέψει» και την τελευταία ελπίδα όλη αυτή η παραγωγή (που στην ουσία μόνο μειώνεται από την αποχώρηση όσων δεν άντεξαν ή δεν θα αντέξουν τις αυξήσεις των συμβολαίων τους) θα δει «καλύτερες ημέρες», εξ` αιτίας και μόνο της «σιωπηρής απόφασης» να μην πωλούνται πλέον επί σειρά ετών…
Στην ουσία αυτές οι υπηρεσίες έχουν ολοκληρώσει τον κύκλο τους, με την αγορά από την μια και τα νοσοκομεία από την άλλη να φαίνεται τώρα να αναζητούν την «χρυσή τομή».
Μ` άλλα λόγια ασφαλιστικές εταιρείες, ιδιωτικές κλινικές και ασφαλισμένοι, όπως όλα δείχνουν, μάλλον θα πρέπει να οδηγηθούν σε μια νέα συνολική διαπραγμάτευση, μέχρι να φτάσουμε και στον τελευταίο ασφαλισμένο και έτσι να κλείσει για πάντα αυτό το κεφάλαιο.
Εδώ που φτάσαμε, όπως φαίνεται, όλες οι εμπλεκόμενες πλευρές θα πρέπει να αποφασίσουν πως ό,τι δεν λύνεται, κόβεται, και να προβούν στην μοναδική βιώσιμη λύση: να συγκεντρωθούν όλα τα ισόβια ασφαλιστήρια και να αποφασιστεί – ακόμα και να αναζητούν εξωκλαδικές χρηματοδοτήσεις – προκειμένου να εξασφαλιστεί η βιωσιμότητά τους από δω και στο εξής.
Από την ώρα, μάλιστα, που η πολιτεία μέσω του εποπτευόμενου Υπουργείου Ανάπτυξης έχει εμπλακεί στο τεράστιο αυτό ζήτημα, με τον κ. Τάκη Θεοδωρικάκο να μιλάει σχεδόν παντού γι` αυτό το αδιέξοδο που απασχολεί την ιδιωτική ασφαλιστική αγορά, τις κλινικές και τους ασφαλισμένους, ίσως θα πρέπει να αναζητηθούν και αντίστοιχοι πόροι μέσω ενός ειδικού χρηματοδοτικού εργαλείου που θα δημιουργηθεί αποκλειστικά γι` αυτό το μερίδιο της αγοράς.
«InsurancePass», γιατί όχι;
Για να τελειώνουμε ισόβια, με τα ισόβια συμβόλαια υγείας!
