της Ελενας Ερμείδου
Μας καταλαμβάνει το αίσθημα της ματαιοδοξίας, άλλες φορές και της αισιοδοξίας, παρασυρόμαστε και χάνουμε από μπροστά μας τους στόχους μας. Ακούμε ότι η ελληνική οικονομία θα πάει καλά, και πείθουμε τους εαυτούς μας ότι όλοι μας θα πάμε καλά. Πριν καλά – καλά δούμε, αν οι εξελίξεις συνδέονται και ευνοούν τους στόχους μας, επιδεικνύουμε την επιτυχία μας! Μήπως η ανάγκη για επιτυχία μας ξεγελά;
Γιατί να το κάνω αυτό ;
Όποιος, έχει ένα γιατί να το κάνω αυτό, μπορεί να αντιμετωπίσει και το οποιοδήποτε πώς να το κάνω αυτό για να επιτύχω. Αντίθετα, το πώς να το κάνω αυτό –τον τρόπο- δεν θα το βρει κανείς, αν δεν μάθει το γιατί πραγματικά θέλει να το κάνει. Κατά κάποιο τρόπο, πιο αμερόληπτοι και προσηλωμένοι θα είμαστε, αν δεν συνδέουμε τους στόχους μας με τους στόχους των άλλων και δεν περιμένουμε να στηριχτούμε σε πορείες που μπορεί να ανακοπούν από γεγονότα που δεν ελέγχουμε.
Ας γίνω και πιο συγκεκριμένη
Λέμε στην ασφαλιστική αγορά ο κλάδος Περιουσίας θα πάει καλά φέτος γιατί η κυβέρνηση θα υποχρεώσει τις επιχειρήσεις με τζίρο πάνω από 2 εκατομμύρια ευρώ να ασφαλίζονται. Γιατί το λέμε αυτό αφού δεν ήμαστε σίγουροι για το πώς θα μπορέσουν όλες αυτές οι επιχειρήσεις να ασφαλιστούν. Και σας παραπέμπω σε αυτά που σχολίασε η ΑΟΝ στην δημόσια διαβούλευση για την υποχρεωτικότητα της ασφάλισης των επιχειρήσεων. Αλλά και στις διαπιστώσεις του διευθύνοντος συμβούλου της Interlife που είπε στην Τακτική Γενική Συνέλευση λίγες ημέρες πριν ότι το 90% των επιχειρήσεων θα μείνει ανασφάλιστο λόγω του ορίου της ασφάλισης. Να παραβλέψουμε ή όχι το γεγονός ότι οι περισσότερες επιχειρήσεις με τζίρο τα 2 εκατομμύρια ευρώ, είναι ασφαλισμένες. Άρα τι μένει ένα μικρό ποσοστό ;
Λέμε ότι η έκπτωση στον ΕΝΦΙΑ θα δελεάσει τον κόσμο να ασφαλιστεί και να πετύχουμε μεγάλα ποσοστά ασφάλισης. Πώς θα γίνει αυτό ;
Λέμε επίσης ότι λόγω των απανωτών φυσικών καταστροφών, οι ιδιοκτήτες κατοικιών θα σπεύσουν να ασφαλιστούν. Γιατί να το κάνουν αυτό μαζικά, έχουν καταλάβει περί τίνος πρόκειται. Υπάρχει οργανωμένη ενημέρωση, έχουν γίνει κοινοπρακτικά σχήματα με αντασφαλιστή το κράτος; Άρα πώς θα γίνει και γιατί να το κάνουν;
Και πάμε παρακάτω θα ασφαλίσουν όλα αυτά τα σπίτια οι ασφαλιστικές ή θα πάνε επιλεκτικά;. Γιατί να το κάνουν αν το κράτος δεν μπει με την μορφή κάποιου ας πούμε εγγυητή;
Λέμε επίσης ότι ο κόσμος έχει ανάγκη να προσέξει την υγεία του και μιλάμε για αυξημένη ζήτηση υπηρεσιών υγείας, άρα, ξέρουμε γιατί θέλουμε να φτιάξουμε προγράμματα υγείας. Το πώς θα τα διατηρήσουμε δεν ξέρουμε αφού τα ιδιωτικά νοσοκομεία χρεώνουν με υπέρογκα ποσά τις ασφαλιστικές και οι ασφαλιστικές με την σειρά τους, τους ασφαλισμένους. Τι έχει γίνει για αυτό για να έχουμε επιτυχία και όχι αυξήσεις στην παραγωγή ασφαλίστρων υγείας λόγω των τιμολογιακών αυξήσεων ;
Εδώ λοίπον κάτι γίνεται και θέλει διόρθωση. Το κενό αυτό μεταξύ του γιατί και του πως μας οδηγεί σε ερωτήματα. Το γιατί δεν είναι το ‘τέρμα’ αντίθετα είναι ένα σημείο εκκίνησης που οδηγεί στο πως.
Και ας έχουμε στο μυαλό μας ότι η αποτυχία είναι με το μέρος μας, γιατί μας κάνει να βελτιωνόμαστε
