Της Ελενας Ερμείδου
Η νέα οπτική για τα πράγματα δεν έρχεται από την μία στιγμή στην άλλη. Ούτε η αλλαγή κουλτούρας είναι εύκολο πράγμα, στα χαρτιά και στα λόγια είναι εύκολη. Και μην μου πείτε ότι όποιος βγαίνει και το φωνάζει είναι ο πετυχημένος της αγοράς, ενώ όποιος σιωπά ο λιγότερο πετυχημένος. Ποιος όμως είναι αυτός που μπορεί να αλλάξει και να βλέπει τα πράγματα με νέα οπτική;
Η Αγορά αυτή μετρά στο 2 – 2,5% του ΑΕΠ περίπου όχι μόνο γιατί η οικονομία της Ελλάδος κινείται σε χαμηλούς ρυθμούς, όχι μόνο γιατί οι τράπεζες έπαψαν να δίνουν δάνεια οπότε έπαψαν να υπογράφουν ασφαλιστήρια συμβόλαια, όχι μόνο γιατί υπήρξε η οικονομική κρίση και ο κόσμος είχε άδειες τσέπες. Καθηλώθηκε στα ποσοστά αυτά γιατί είναι πολύ προστατευμένη για χρόνια, και έτσι δεν μπόρεσε να δει τα πράγματα από διαφορετική οπτική γωνία, παρά μόνο από την δική της γωνία την οποία γωνία αυτή η Αγορά καλούπωσε και έκλεισε.
Οσες προσπάθειες και αν έκανε για να αποκτήσει μεγαλύτερη συμμετοχή στο ΑΕΠ της χώρας και να γράψει περισσότερα συμβόλαια δεν πέτυχε. Ο λόγος γιατί δεν βγήκε προς τα έξω και ας ηχούσε τις καμπάνες. Υπάρχουν φορές που μπορεί να φωνάζεις αλλά κανείς να μην ΜΠΟΡΕΙ να ακούσει. Όταν πιστεύεις ότι είσαι σημαντικός αλλά δεν έχεις έργο για να πείσεις. Υπάρχουν επίσης φορές που δεν μπορείς να πείσεις γιατί δεν εκτίθεσαι. Όλα αυτά τα χρόνια αυτή η αγορά και δεν εκτίθετο και ήταν και προστατευμένη. Πώς λοιπόν να θεωρούσε την πραγματικότητα με άλλον τρόπο; Θα κινδύνευε να χάσει το σύμπαν της.
Και ας μην αναλύσουμε τώρα τις περιπτώσεις των ατασθαλιών, αφερεγγυοτήτων.
Ερχεται τώρα η Αγορά να δει ότι οι δείκτες του ρολογιού δείχνουν παρά πέντε. Νέες νομοθεσίες, βλέπε Solvency II, IORP, PRIPs, IDD, ανταγωνισμός, προκλήσεις στις κεφαλαιαγορές … θέλει να δει τον εαυτό της η Αγορά αυτή μέσα στο Ευρωπαϊκό γίγνεσθαι. Εχουν μείνει οι σοβαροί και ενδεχομένως να λιγοστέψουν. Αυξάνονται οι ευκαιρίες, μικραίνει η πίτα.
Τι θα κάνουν αυτοί που έχουν μείνει; έχουν έλθει αντιμέτωποι με τις ραγδαίες εξελίξεις. Για να μπορέσουν να κρατηθούν θα πρέπει να απομακρυνθούν από τα όρια της ‘γωνίας’ τους. Να πάρουν ρίσκο και να πλησιάσουν τους ανθρώπους που θέλουν, την κοινωνία και τις επιχειρήσεις. Να πούμε και το άλλο, ας μην περιμένουν και από τις αποφάσεις της Κυβέρνησης και από τα νέα σχέδια που έχουν εναποθέσει τις ελπίδες τους.
Ας αποδεχτούν αυτό που είναι, και που θέλουνε να πάνε το 2020. Ας ακούσουν περισσότερο και ας δουν την οπτική των άλλων που τους ανοίγουν τις ευκαιρίες.
Οι δείκτες του ρολογιού δεν θα κολλήσουν στο παρά πέντε το 2020 γιατί η χώρα πάει προς την ανάπτυξη.
Η ασφαλιστική αγορά να γίνει Αγορά όλων μας γιατί οι ασφάλειες βαδίζουν παράλληλα με την οικονομία και την κοινωνία.
