Κρίσιμα ερωτήματα για τη φετινή έξαρση του ιού του Δυτικού Νείλου, ιδιαίτερα στην Αττική, και την επάρκεια των σχετικών παρεμβάσεων απευθύνει με δήλωσή του ο Πρόεδρος του Επαγγελματικού Επιμελητηρίου Αθηνών Γιάννης Χατζηθεοδοσίου:
Τα φετινά στοιχεία για τον ιό του Δυτικού Νείλου δεν μπορούν να περάσουν απαρατήρητα. Μέχρι τις 5 Αυγούστου είχαν καταγραφεί, σύμφωνα με τον ΕΟΔΥ, στη χώρα 65 εγχώρια κρούσματα, είχαν χάσει τη ζωή τους 6 άνθρωποι, ενώ 20 ασθενείς νοσηλεύονταν, εκ των οποίων 8 σε ΜΕΘ και 4 σε ΜΑΦ.
Προβληματισμό προκαλεί η εικόνα που διαμορφώνεται στην Αττική. Από τα 65 κρούσματα, τα 48 έχουν καταγραφεί σε δήμους της Αττικής, με μεγαλύτερη συγκέντρωση σε συγκεκριμένες περιοχές.
Μπροστά σε αυτή την εικόνα, προκύπτουν εύλογα κάποια ερωτήματα:
Έγιναν έγκαιρα οι απαραίτητες δράσεις για την καταπολέμηση των κουνουπιών;
Δόθηκε μεγαλύτερη έμφαση στις περιοχές όπου υπήρχε μεγαλύτερη ανάγκη;
Όταν άρχισαν να εμφανίζονται περισσότερα κρούσματα σε συγκεκριμένους δήμους, ενισχύθηκαν ανάλογα οι παρεμβάσεις;
Και, κυρίως, με τα σημερινά δεδομένα, χρειάζεται να γίνει κάτι περισσότερο στην Αττική;
Ο προβληματισμός αυτός γίνεται ακόμη πιο εύλογος αν δούμε την πορεία των κρουσμάτων στην Αττική τα προηγούμενα χρόνια. Το 2023 δεν καταγράφηκε κανένα κρούσμα στην Αττική, σε σύνολο 162 κρουσμάτων σε όλη τη χώρα. Το 2024 καταγράφηκαν 7 κρούσματα στην Αττική, σε σύνολο 220, ενώ το 2025 καταγράφηκαν 23, σε σύνολο 96. Φέτος, μέχρι τις 5 Αυγούστου, έχουν ήδη καταγραφεί 48 κρούσματα σε δήμους της Αττικής.
Η σύγκριση αυτή από μόνη της δεν σημαίνει ότι δεν έγιναν οι απαραίτητες δράσεις πρόληψης. Είναι όμως ένα στοιχείο που χρειάζεται να αξιολογηθεί, ώστε να δούμε αν οι παρεμβάσεις έγιναν στον κατάλληλο χρόνο, στα σημεία όπου υπήρχε ανάγκη και αν προσαρμόστηκαν στην εικόνα που διαμορφωνόταν.
Άλλωστε, ο ίδιος ο ΕΟΔΥ αναφέρει ότι φέτος «ιδίως στην Περιφέρεια Αττικής καταγράφεται ιδιαίτερα έντονη κυκλοφορία του ιού, με αυξημένο αριθμό κρουσμάτων, σε συγκεκριμένες περιοχές».
Δεν χρειάζεται ούτε κινδυνολογία ούτε εφησυχασμός. Χρειάζεται πρόληψη, έγκαιρη δράση και σωστή στόχευση. Και κυρίως, χρειάζεται να γνωρίζουμε ότι, όπου τα δεδομένα δείχνουν μεγαλύτερη ανάγκη, οι αρμόδιες υπηρεσίες μπορούν να παρεμβαίνουν έγκαιρα και αποτελεσματικά.
