Δεν μπορώ να ξεχάσω, σαν παιδί, την ημέρα της επιστροφής από τις διακοπές. Πάντα το ίδιο συναίσθημα, όσα χρόνια κι αν περάσουν. Όπου και να είχαμε πάει, όσο καλά ή μέτρια κι αν είχαμε περάσει, πάντα το ίδιο: βαρεμάρα και μια ελαφριά μελαγχολία.
Η μαμά πάντα στο άγχος, μην έχουμε ξεχάσει τίποτα πίσω, ο πατέρας μας ιδρωμένος να φορτώνει τα πράγματα, κι εγώ με τον αδερφό μου πάντα απρόθυμοι να ακολουθήσουμε.
Το ίδιο συναίσθημα συνεχιζόταν και στο σπίτι μας, μετά… Οκνηρία και σιωπή. Το πιο δύσκολο από όλα; Η επιστροφή στο σχολείο!
Σαν παιδί, δεν αντιλαμβανόμουν ότι το άνοιγμα των σχολείων είχε δυσκολίες όχι μόνο για εμάς, τα παιδιά, αλλά και για τους ίδιους μας τους γονείς. Τώρα, που έγινα γονιός, μπορώ να καταλάβω ότι μάλλον για αυτούς ήταν το μεγαλύτερο πρόβλημα.
Με την επιστροφή από τις διακοπές, οι γονείς έχουν να διευθετήσουν πολλά θέματα. Αρχικά, έχουν να γυρίσουν πίσω στην εργασία τους, να δουν τις εκκρεμότητες που έχουν προκύψει, να βάλουν πάλι το μυαλό τους σε μια τάξη. Από την άλλη, δεν μπορούν να βγάλουν από τη σκέψη τους την ανάγκη οργάνωσης της χρονιάς που έρχεται. Σχολεία, φροντιστήρια… Ποιος τα συντονίζει όλα αυτά; Μόνα τους τρέχουν; Ποιος φροντίζει να υπάρχει κάποιος διαθέσιμος να πάρει τα παιδιά από το σχολείο, ποιος να τα πάει φροντιστήριο, ποιος να τα τρέξει στις δραστηριότητες;
Η δυσκολότερη δουλειά είναι η οργάνωση και ο συντονισμός. Αλλά υπάρχει τρόπος, ακολουθώντας μερικά βασικά βήματα:
1. Ξεκινάμε από ένα μικρό σημειωματάριο. Αυτό θα πρέπει να είναι τουλάχιστον καλαίσθητο, προκειμένου να μας προκαλεί τη διάθεση να το κρατάμε ως «βοηθό» μας.
2. Καταγράφουμε όποια εργασία ή εκκρεμότητα μας έρχεται στο μυαλό. Αυτό που σήμερα μοιάζει περιττό αύριο ίσως μας φανεί χρήσιμο. Αν αποδειχθεί μετά ότι δεν το χρειαζόμαστε, απλά το σβήνουμε.
3. Σε ένα ημερολόγιο τοποθετούμε τις εκκρεμότητες με σειρά προτεραιότητας. Αν δεν θέσουμε προτεραιότητες, θα είναι όλα επείγοντα.
Διαβάστε τη συνέχεια του άρθρου στο περιοδικό Pharma PLUS Link ΕΔΩ
