Η γνωμοδότηση (επισυνάπτεται κάτωθι) του ΝΣΚ εκδόθηκε το 2013, στη βάση της υπάρχουσας νομοθεσίας, με αφορμή καταγγελίες που υποβλήθηκαν στο υπουργείο Υγείας για την πραγματοποίηση ιατρικών πράξεων κι επισκέψεων σε ιδιωτικό θεραπευτήριο της Λάρισας από γιατρούς του τμήματος Ιατρικής του Πανεπιστημίου Θεσσαλίας, κατά παράβαση των διατάξεων του Ν. 2889/2001 όπως τροποποιήθηκε με το Ν. 4025/2011.
Κοινοποιήθηκε, όμως, εκ νέου πρόσφατα στην Περιφέρεια Θεσσαλίας, στον Ιατρικό Σύλλογο Λάρισας και στον πρόεδρο της Σχολής Επιστημών Υγείας του Πανεπιστημίου Θεσσαλίας.
Ο τελευταίος, μιλώντας στο Virus, χαρακτηρίζει τη σχετική νομοθεσία στρεβλή και μισαλλόδοξη. «Δημιουργεί καταρχήν ανισότητες μεταξύ των πανεπιστημιακών. Οι καθηγητές νομικής για παράδειγμα μπορούν να κάνουν τα πάντα στο επάγγελμά τους. Αντίθετα οι καθηγητές ιατρικής δεν μπορούν. Άρα, η νομοθεσία δημιουργεί εσωτερικές ανισότητες στο πανεπιστήμιο. Δεύτερον, δημιουργεί ανισότητες μεταξύ των ειδικοτήτων.
Φανταστείτε για παράδειγμα έναν νεφρολόγο – όπως είμαι εγώ –, ο οποίος δεν μπορεί να δουλέψει σε μια ιδιωτική μονάδα τεχνητού νεφρού, που είναι το κύριο έργο ενός νεφρολόγου. Αντίθετα, ο παθολόγος ή κάποιος που έχει ένα ακτινολογικό εργαστήριο μπορεί να κάνει τα πάντα» αναφέρει χαρακτηριστικά ο Ιωάννης Στεφανίδης, Καθηγητής Παθολογίας-Νεφρολογίας και πρόεδρος της Σχολής Επιστημών Υγείας του ΠΘ.
Ο ίδιος εκφράζει ταυτόχρονα την απορία του για τη «μονομέρεια» του ΝΣΚ, σχολιάζοντας ως «ανεκδιήγητη αδικία» την ξαφνική ενασχόληση με τη Λάρισα, τη στιγμή που ο κύριος όγκος των καθηγητών ιατρικής ζει κι εργάζεται στην Αθήνα.
Η περίληψη του ερωτήματος που είχε τεθεί στο Συμβούλιο του ΝΣΚ και οδήγησε τελικά στην προαναφερόμενη γνωμοδότηση, ήταν εάν “… μετά την έναρξη ισχύος του Ν. 4009/2011, εξακολουθεί να ισχύει η παρ. 4 του άρθρου 11 του Ν. 40009/2001» και εάν “…είναι σύννομες οι ιατρικές πράξεις από μέλη ΔΕΠ, είτε πλήρους, είτε μερικής απασχόλησης, που πραγματοποιούνται σε χώρους ιδιωτικών κλινικών».
Η γνωμοδότηση ήταν ομόφωνη και αφορά σε όλους τους πανεπιστημιακούς γιατρούς που παρέχουν υπηρεσίες με οποιαδήποτε σχέση σε κάθε είδους ιδιωτικές επιχειρήσεις που παρέχουν ή καλύπτουν ασφαλιστικά υπηρεσίες υγείας, καθώς και να εγκαθιστούν ιδιωτικά ιατρεία ή ιατρικά μηχανήματα εντός των ιδιωτικών φορέων.
Αυτό ισχύει για όλους ανεξαιρέτως τους πανεπιστημιακούς ιατρούς είτε τυγχάνουν πλήρους, είτε μερικής απασχόλησης.
Τις στρεβλώσεις που δημιουργεί η νομοθεσία είχαν διατυπώσει ήδη από το 2012, καθηγητές του χειρουργικού τομέα του Τμήματος Ιατρικής του Πανεπιστημίου Θεσσαλίας, με το υπ. αριθμόν Πρωτ. 156/5-6-2012 έγγραφό τους, προς τους συναρμόδιους υπουργούς Παιδείας και Υγείας.
ΠΗΓΗ: virus.com.gr
