Αυξημένη συσχέτιση ανάμεσα στην ανάπτυξη σακχαρώδη διαβήτη τύπου 2 και στην κατανάλωση μεγάλων ποσοτήτων ολιγοθερμιδικών τεχνητών γλυκαντικών (NAS), δείχνει μία νέα μελέτη Αυστραλών επιστημόνων.
Οι ερευνητές μελέτησαν 27 υγιή άτομα, τα οποία έλαβαν ποσότητα δύο διαφορετικών NAS (σουκραλόζη και ακεσουλφάμη-Κ) ισοδύναμα με κατανάλωση 1,5 λίτρα ποτών διατροφής ημερησίως ή με ανενεργό εικονικό φάρμακο. Αυτά καταναλώθηκαν με τη μορφή καψουλών που λαμβάνονται τρεις φορές την ημέρα πριν από τα γεύματα, κατά τη διάρκεια της περιόδου των δύο εβδομάδων της μελέτης. Στο τέλος των δύο εβδομάδων, τα άτομα είχαν την απόκριση τους στη δοκιμή γλυκόζης, εξετάζοντας την απορρόφηση της γλυκόζης, τη γλυκόζη πλάσματος και τα επίπεδα ινσουλίνης και πεπτιδίων εντέρου.
Η ομάδα διαπίστωσε ότι η συμπλήρωση NAS προκάλεσε αύξηση των μετρήσεων της απόκρισης του οργανισμού στη γλυκόζη, μετρούμενη με τη χρήση μιας τεχνικής γνωστής ως η αυξημένη περιοχή κάτω από την καμπύλη (iAUC). Αυτό ήταν μεγαλύτερο τόσο για την απορρόφηση γλυκόζης όσο και για τη γλυκόζη αίματος, ενώ μειώθηκε το iAUC του πεπτιδίου εντέρου GLP-1, το οποίο δρα για να περιορίσει την αύξηση της γλυκόζης αίματος μετά τα γεύματα. Κανένα από τα μέτρα αυτά δεν μεταβλήθηκε σε άτομα που έλαβαν εικονικό φάρμακο. Σύμφωνα με τα αποτελέσματα αυτά, μόλις 2 εβδομάδες συμπλήρωσης NAS είναι αρκετή για να ενισχύσει την απορρόφηση γλυκόζης και να αυξήσει το μέγεθος της απόκρισης της γλυκόζης αίματος!
Οι ερευνητές συμπεραίνουν πως: “Η μελέτη υποδεικνύει ότι η τεχνητή γλυκαντική ουσία θα μπορούσε να μειώσει τον έλεγχο του οργανισμού στα επίπεδα σακχάρου στο αίμα, ενώ υπογραμμίζει την πιθανότητα υπερβολικών επιπέδων γλυκόζης μετά το γεύμα σε χρήστες συνήθους NAS προδιαθέτοντας τον οργανισμό τους να αναπτύξει ΣΔ τ. 2”.
Τα ευρήματα της μελέτης παρουσιάστηκαν στην ετήσια συνάντηση της Ευρωπαϊκής Ένωσης για τη Μελέτη του Διαβήτη (EASD).
Θα πρέπει, βέβαια, να λάβει κανείς υπόψη ότι το δείγμα που χρησιμοποιήθηκε είναι εξαιρετικά μικρό θέτοντας υπό αμφισβήτηση τα αποδεικτικά στοιχεία. Εξάλλου, άλλες μελέτες που έχει πραγματοποιήσει η ίδια ερευνητική ομάδα από την Αυστραλία δείχνουν ότι τα ολιγοθερμιδικά γλυκαντικά δεν επηρεάζουν τον έλεγχο της γλυκόζης στο αίμα.
“Τα ολιγοθερμιδικά γλυκαντικά δεν μπορούν να αυξήσουν τον κίνδυνο εμφάνισης διαβήτη, ενώ αντίθετα, όταν χρησιμοποιούνται αντί της ζάχαρης, μπορούν να αποτελέσουν μια χρήσιμη στρατηγική για τα άτομα με διαβήτη στα οποία ο γλυκαιμικός έλεγχος είναι θεμελιώδης” τονίζει η Διεθνής Ένωση Γλυκαντικών, επικαλούμενη:
- συγκεντρωτικά επιστημονικά αποδεικτικά στοιχεία από καλά σχεδιασμένες μελέτες,
- τις πλέον πρόσφατες κατευθυντήριες οδηγίες της Αμερικανικής Διαβητολογικής Εταιρείας,
- την παραδοχή της Ευρωπαϊκής Επιτροπής (κατόπιν γνωμοδότησης της Ευρωπαϊκής Αρχής Ασφάλειας Τροφίμων) πως η κατανάλωση τροφίμων με ολιγοθερμιδικά γλυκαντικά -αντί για ζάχαρη- προκαλεί χαμηλότερη αύξηση στη γλυκόζη στο αίμα μετά την κατανάλωσή τους, συγκριτικά με τα τρόφιμα που περιέχουν ζάχαρη.
“Για τα άτομα με διαβήτη, τα ολιγοθερμιδικά γλυκαντικά που χρησιμοποιούνται σε τρόφιμα και ροφήματα καθώς και ως επιτραπέζια γλυκαντικά και στο πλαίσιο μίας υγιεινής διατροφής, αποτελούν μια επιλογή που μπορεί να βοηθήσει στον έλεγχο της γλυκόζης 6 και μπορεί να προσφέρει μια ευρεία ποικιλία επιλογών τροφίμων, παρέχοντας την ευχαρίστηση της γλυκιάς γεύσης χωρίς να αυξάνουν τη γλυκόζη στο αίμα” καταλήγει η Διεθνής Ένωση Γλυκαντικών.
