Του Ν.Σακελλαρίου
Βλέποντας τα ρεπορτάζ του Σαββατοκύριακου σχετικά με τα ανασφαλιστα αυτοκίνητα, εύκολα καταλαβαίνει κανείς ότι το πρόβλημα στην Ελλάδα δεν είναι μόνο η έλλειψη ασφαλιστικής συνείδησης, αλλά το σύνδρομο του “κακομαθημένου παιδιού” που θέλουν να του κάνουν τα χατίρια.
Σχεδόν σε όλες τις περιπτώσεις των ρεπορτάζ δρόμου, αυτοί που απαντούσαν θεωρούσαν κατά κάποιο τρόπο ως κεκτημένο δικαίωμα να οδηγούν αυτοκίνητο χωρίς να πληρώνουν ασφάλιστρα και ότι τα ασφάλιστρα ήταν ένα είδος χαρατσιού.
Κανείς δεν τους ενημέρωσε ότι στο εξωτερικό πριν αγοράσει κάποιος αυτοκίνητο προσμετρά και τα ασφάλιστρα και τα σέρβις και τους ελέγχους από τα ΚΤΕΟ.
Με απλά λόγια, εάν δεν έχει να πληρώσεις ασφάλιστρα ή να κάνεις το σωστό σέρβις ή να περάσεις από ΚΤΕΟ μην πάρεις αυτοκίνητο τους λένε.
Μόνο στην Ελλάδα (ίσως και σε κάποιες χώρες του Τρίτου Κόσμου) η πληρωμή ασφαλίστρων θεωρείται υπερβολικό χαράτσι.
Α, και μιάς και είπαμε για χαράτσι, το μέσο ετήσιο ασφάλιστρο (σταθμισμένο βάσει πλήθος αυτοκινήτων και βάσει κυβισμού) στην Ελλάδα είναι περίπου 250-300 ευρώ.
Όσο δηλαδή μία αντίστοιχη 4μηνη χρέωση της ΔΕΗ ή ένας δίμηνος λογαριασμός σταθερού τηλεφώνου και κινητής τηλεφωνίας μαζί.
Για τα χαράτσια και τις αυθαιρεσίες της ΔΕΗ όμως δεν ακούμε διαμαρτυρίες.
Γιατί τα ασφάλιστρα αυτοκινήτου δημιουργούν τέτοια φασαρία;
Γιατί δημιουργούν πάταγο τα τέλη κυκλοφορίας και δεν δημιουργεί πάταγο ο ΕΝΦΙΑ, ο ΦΠΑ και ο φόρος εισοδήματος;
Γιατί έτσι μας είχαν συνηθίσει τα ΜΜΕ από παλιά, να γκρινιάζουμε για τα λίγα και να ‘καταπίνουμε’ τα πολλά.
Γιατί έτσι βολεύει το Σύστημα αδελφέ…
