Όσοι παρακολουθούμε από κοντά την ασφαλιστική αγορά, και ιδιαίτερα τη δραστηριότητα των θεσμικών φορέων, όπως είναι και η Ένωση Ασφαλιστικών Εταιρειών, θα έχουμε παρατηρήσει μια έντονη στοχοπροσήλωση προκειμένου το σύνολο του κλάδου να διέπεται από μια σταθερή, οργανωμένη, μεθοδική παρουσία εντός και εκτός Ελλάδος.
Η –εκ των πραγμάτων– δε αλλαγή προσώπων που αναλαμβάνουν θέσεις ηγεσίας στην ασφαλιστική αγορά έχει κι αυτή μια παράλληλη ταύτιση, γεγονός που αντικατοπτρίζεται, από τη μια, στη «δουλειά» που προηγείται οποιωνδήποτε πρωτοβουλιών και, από την άλλη, στο αποτέλεσμα που αυτές έχουν. Ιδιαίτερα όταν αυτές οι συζητήσεις δεν αφορούν αποκλειστικά την εγχώρια κοινότητα, αλλά ακόμη πιο διευρυμένες συναντήσεις, όπως συνέβη, στις αρχές Απριλίου 2025, στο Περιφερειακό Συμβούλιο Συνεργασίας (RCC), στο πλαίσιο του Περιφερειακού Φόρουμ για τη Βιώσιμη Ανάπτυξη του UNECE, στη Γενεύη.
Η εκδήλωση αποτέλεσε μια σημαντική ευκαιρία για την ανταλλαγή καλών πρακτικών, που θα ενισχύσουν την οικονομική ανθεκτικότητα και θα περιορίσουν τις οικονομικές επιπτώσεις από φυσικές καταστροφές. Διοργανώθηκε με την υποστήριξη των συμμετεχόντων του RCC, Ελλάδα, Ρουμανία και Τουρκία, συγκεντρώνοντας υπεύθυνους χάραξης πολιτικής, εκπροσώπους του χρηματοοικονομικού τομέα και ειδικούς στη διαχείριση κινδύνων καταστροφών, με στόχο την αντιμετώπισή τους.
Η χώρα μας εκπροσωπήθηκε από την Ένωση Ασφαλιστικών Εταιρειών Ελλάδος, και την ΕΑΕΕ εκπροσώπησε η γενική διευθύντρια, κ. Ελίνα Παπασπυροπούλου, η οποία, όπως πληροφορηθήκαμε επίσημα, περιέγραψε την ισχύουσα κατάσταση στην Ελλάδα και τα μέτρα που έχει λάβει η Πολιτεία για την ενδυνάμωση της ασφαλιστικής κάλυψης φυσικών καταστροφών σε κατοικίες και επιχειρήσεις. Κατά την τοποθέτησή της, ανέφερε, μεταξύ άλλων, ότι στην Ελλάδα, είμαστε εκτεθειμένοι σε σεισμούς, πλημμύρες, πυρκαγιές, ωστόσο μόνο 18% των κατοικιών είναι ασφαλισμένες.
Τόνισε, μάλιστα, ότι η Πολιτεία, αναγνωρίζοντας την κρισιμότητα του ζητήματος, έχει πάρει μέτρα με κίνητρα για την ασφάλιση των κατοικιών για φυσικές καταστροφές και με την υποχρεωτική ασφάλιση των επιχειρήσεων με τζίρο άνω των 500.000 ευρώ (για τους ίδιους κινδύνους), αλλά υπάρχει ακόμη πολύς δρόμος μέχρι να μπορέσουμε να μιλήσουμε για ένα οργανωμένο σύστημα πρόληψης, διαχείρισης και αποζημίωσης των καταστροφικών γεγονότων.
Στον «Φάκελό» μας, στις μέσα σελίδες, για τις φυσικές καταστροφές που απασχολούν την κοινωνία όλο και πιο έντονα, εμείς θα συμπληρώσουμε και μια άλλη παράμετρο, την πιθανότατα για άμεσες νέες μορφές συνεργασιών μεταξύ του κράτους και της ιδιωτικής ασφάλισης. Μέσω συμπράξεων δημόσιου και ιδιωτικού τομέα, οι ασφαλιστές είναι δυνατόν να προσφέρουν την τεχνογνωσία και τα εργαλεία τους για την αξιολόγηση των κινδύνων, την πώληση ασφαλιστηρίων και, σε ορισμένες περιπτώσεις, την παροχή συμβουλών στις κυβερνήσεις κατά τη λήψη των επενδυτικών τους αποφάσεων.
