Αν και δεν μάθαμε επισήμως τι απέδωσε το κυνήγι των ανασφάλιστων οχημάτων κατά την πρώτη φάση, εντούτοις είναι ουσιαστικό ότι ξεκίνησε η πολιτεία να ενδιαφέρεται γι’ αυτό το καίριο ζήτημα. Ακόμη και εάν το κράτος ενδιαφέρεται μόνο για τα έσοδα από τα ανασφάλιστα, είναι ένα καλό βήμα για να πάμε πιο πέρα. Το κράτος έχει έσοδα και από την φορολόγηση των ασφαλιστικών (φόρος εισοδήματος) αλλά βέβαια και οι ασφαλιστικές έχουν να κερδίσουν από την πάταξη των ανασφάλιστων. Υπολογίζεται ότι με μείωση κατά 20% των ανασφάλιστων οχημάτων τα έσοδα στον κλάδο (αστικής ευθύνης αυτοκινήτου) θα αυξηθούν κατά 30% περίπου γεγονός που θα ενισχύσει περαιτέρω τα αποθεματικά των εταιρειών και βέβαια θα φέρει και κέρδη.
Ωστόσο, παραμένει πρόβλημα ότι υπάρχει ένας «σκληρός πυρήνας» ανασφάλιστων οι οποίοι είτε λόγω πεποιθήσεων , είτε λόγω απορίας (δύσκολα να σκεφτεί κάποιος στο εξωτερικό ότι μπορεί να έχεις και να συντηρείς αμάξι χωρίς να πληρώνεις ασφάλιστρα) δεν ασφαλίζονται. Αυτοί αποτελούν τις ‘βόμβες’ του συστήματος και δυστυχώς αυξάνονται όταν μειώνονται κάποιοι άλλοι. Η μεγαλύτερη όμως ‘βόμβα’ είναι τα ίδια τα κρατικά αυτοκίνητα, τα οποία (άγνωστο για ποιο λόγο) είναι ανασφάλιστα.
Μάλλον θεωρούν ότι το κράτος είναι φερέγγυο και θα πληρώσει. Ίσως το κυνήγι των ανασφάλιστων θα πρέπει να ξεκινήσει από εκεί και μετά να περάσει προς τους ιδιώτες. Αυτό γράφουν όλοι οι κλαδικοί χρόνια τώρα αλλά ουδόλως έχει εισακουσθεί. Πάντως είναι υποκριτικό να βλέπει κανείς το κράτος να κόπτεται για τα ανασφάλιστα όταν το ίδιο δεν μπορεί να τηρήσει ούτε τα στοιχειώδη.
