[starbox]
Τα συνταξιοδοτικά προγράμματα θα έπρεπε να αρχίσουν να προωθούνται δυναμικότερα από τις ασφαλιστικές εταιρείες καθώς τείνουν –εκ των πραγμάτων- να εξελιχθούν σε σωτήριο λύση για τα επόμενα χρόνια. Η σκέψη αυτή δεν αποτελεί ιδιοτελή ή άκριτη παρότρυνση για αγορά ασφαλιστικών συμβολαίων.
Αντίθετα εκφράζει την ανησυχία του μέσου πολίτη που αξιολογεί τα δεδομένα οπότε και διαβλέπει στο μέτρο του εφικτού το τι αναμένεται να συναντήσουν οι σημερινοί σαραντάρηδες και πενηντάρηδες. Θα πάρουν σύνταξη; Διακινδυνεύουμε να πούμε ναι; Θα επαρκεί η σύνταξη; Διακινδυνεύουμε να πούμε όχι. Και γιατί αυτό; Διότι οι υφιστάμενες συνθήκες στην οικονομία δε μπορεί να αλλάξουν εύκολα και σε σύντομο χρονικό διάστημα προς το καλύτερο.
Αυτό σηματοδοτεί μακροπρόθεσμες δυσμενείς επιπτώσεις στους πολίτες. Θεωρείται ξεκάθαρο ότι οι όποιες βελτιώσεις στην οικονομία αφορούν τα μακρομεγέθη και όχι τα μικρομεγέθη και το retail. Απλοϊκά θα λέγαμε ότι είναι αδύνατον οι εργοδότες να αρχίσουν να κάνουν αυξήσεις στους εργαζόμενους οπότε και να έχουν ρευστότητα και να αποθηκεύουν χρήματα για το μέλλον. Ούτε το σύστημα ασφάλισης θα εξυγιανθεί ώστε μέσα σε μερικά χρόνια να υπόσχεται και «κάτι παραπάνω». Το ίδιο και με το σύστημα περίθαλψης.
Αναμένεται ότι το αντίθετο μάλλον θα συμβεί. Και εδώ αποτυπώνεται το ερώτημα θα οδηγηθούμε σε μια εξαθλιωμένη τρίτη ηλικία που δε θα έχει επάρκεια ούτε σε περίθαλψη ούτε σε σύνταξη; Αν ρισκάρουμε και πούμε ότι θα πράγματα θα βελτιωθούν τότε θα περιμένουμε να επιβεβαιωθούμε στο μέλλον. Αν όμως αποφασίσουμε να πούμε ότι πρέπει να μεριμνήσουμε για το μέλλον τότε θα οδηγηθούμε στην προσφιλέστερη για τον καθένα επιλογή για το μέλλον. Με τις δικές του δυνάμεις ο καθένας μπορεί να σκεφτεί προοπτικά. Το μόνο που χρειάζεται είναι να ενημερωθούν οι καταναλωτές και να λάβουν τις αποφάσεις τους. Και όπως μαθαίνουμε από ανθρώπους της διαμεσολάβησης από τις αρχές του καλοκαιριού υπάρχει κάποια κινητικότητα που σημαίνει ότι πράγματι υπάρχει αγωνία για το μέλλον που αποτυπώνεται στο βαρόμετρο των ασφαλιστικών εργασιών. Ας αρπάξουν οι εταιρείες την ευκαιρία.
ΥΓ: Ναι υπάρχουν άνεργοι. Και μειώνονται οι μισθοί. Και χάνουν εισόδημα τα νοικοκυριά. Τώρα όμως είναι ο καιρός να σκεφτούμε όλοι καλύτερα το μέλλον.
