Τα διδάγματα από τη διοργάνωση του Euro 2020 και οι ανησυχίες για τους Ολυμπιακούς Αγώνες του Τόκιο, με φόντο τον φόβο για νέο κύμα της πανδημίας, εξαιτίας της επέκτασης της μετάλλαξης «Δέλτα»
Επιμέλεια: Λαλέλα Χρυσανθοπούλου
Το Εuro 2020 (που διοργανώθηκε με έναν χρόνο καθυστέρησης) ανέβασε στα ύψη τον «πυρετό» του ποδοσφαίρου στην Ευρώπη. Καθώς οι οπαδοί επιστρέφουν προσεκτικά στα γήπεδα και στην παρακολούθηση των αγώνων διά ζώσης, η Allianz, σε ειδική έκθεσή της, καταγράφει τι έχει αλλάξει στην «αρένα» των αθλητικών και ψυχαγωγικών εκδηλώσεων.
Ένα διαφορετικό είδος «πυρετού» –που δεν οφείλεται στον κορωνοϊό– σάρωσε προ ημερών την Ευρώπη, ένα είδος το οποίο πολλοί περίμεναν εδώ και καιρό: Μετά από ένα διάλειμμα που διήρκεσε περισσότερο από ένα έτος, ο «πυρετός» του ποδοσφαίρου είναι και πάλι «στον αέρα», με το εξ αναβολής Euro 2020 να σηματοδοτεί τη μεγάλη επιστροφή του κοινού στα γήπεδα, με τον ενθουσιασμό τόσο των οπαδών όσο και των διοργανωτών (UEFA) να μην κρύβεται.
Αν και δεν έχει ακόμη κριθεί κατά πόσο είμαστε έτοιμοι για τόσο μαζικές συναθροίσεις (καθώς τα επιδημιολογικά δεδομένα του τελευταίου διαστήματος είναι ανησυχητικά σε πολλές χώρες), εντούτοις, όπως παρατηρεί η Allianz, το τουρνουά έδωσε σε πολλούς Ευρωπαίους μια πολυπόθητη αίσθηση κανονικότητας, μετά από μήνες αβεβαιότητας. Αν κρίνει κανείς από τον ενθουσιασμό στα γήπεδα και τους πανηγυρισμούς μετά τους αγώνες, η κόπωση του Covid έχει ήδη ξεχαστεί.
Ωστόσο, η πραγματικότητα είναι ότι αυτή η χωρίς προηγούμενο κατάσταση άλλαξε τον τρόπο που ζούμε και εργαζόμαστε. Το ερώτημα είναι: Έχει αλλάξει η πανδημία και το πρόσωπο της βιομηχανίας των αθλητικών και ψυχαγωγικών εκδηλώσεων; Ποια θα είναι η «κληρονομιά» του κορωνοϊού σε αυτήν τη σφαίρα της ζωής μας; Μεταβλήθηκαν στην πορεία οι προσδοκίες των διοργανωτών, των παικτών και των θεατών; Και –το σημαντικότερο– ποιες ευκαιρίες για τις ασφαλιστικές εταιρείες προκύπτουν στην «πίστα» των εκδηλώσεων μετά την πανδημία;
Αισιόδοξη… επιφυλακτικότητα
Η Ευρώπη βρίσκεται εν μέσω θέρους. Με τον καιρό να βελτιώνεται και τους περιορισμούς να αίρονται, πολλοί βγήκαν από τα σπίτια τους. Καθώς τα προγράμματα εμβολιασμών επιταχύνονται, υπάρχει αισιοδοξία ότι η πανδημία θα είναι σύντομα πίσω μας.
Κι ας προειδοποιούν οι επιστήμονες ότι η απειλή δεν έχει εκλείψει και ότι οι νέες μεταλλάξεις προϊδεάζουν για ένα ακόμα κύμα. Οι φόβοι αυτοί δεν πτόησαν τους ποδοσφαιρόφιλους, όμως απαιτείται επιφυλακτικότητα, σχολιάζει ο Alastair MacLean, Global Product Leader για ζωντανά γεγονότα στην ομάδα ψυχαγωγίας της Allianz Global Corporate Specialty for live events in the AGCS Entertainment team.
Οι θεατές πρέπει να έχουν είτε αρνητικό τεστ είτε πιστοποιητικό εμβολιασμού για να εισέλθουν στα γήπεδα. Επιπροσθέτως, πρέπει να συμμορφώνονται με τους κανόνες κοινωνικής αποστασιοποίησης (όπως ισχύουν σε κάθε χώρα), να φορούν μάσκα στο γήπεδο και να τηρούν τα μέτρα υγιεινής.
Αυτοί που βρίσκονται «στην άλλη πλευρά του φράχτη», οι παίκτες, οι προπονητές, οι διοργανωτές, τα επιτελεία, πρέπει να είναι ακόμη πιο προσεκτικοί. Αν και προφανώς οι ποδοσφαιριστές δεν μπορούν να φορούν μάσκα στο γήπεδο, εντούτοις υπάρχουν περιορισμοί στο πώς πανηγυρίζουν ένα γκολ ή αλληλεπιδρούν.
«Υπάρχει σύσταση να αποφεύγονται οι ομαδικές αγκαλιές και οι πολλές επαφές μεταξύ των παικτών μετά τον αγώνα» εξηγεί ο MacLean. Και υπάρχουν καλοί λόγοι για αυτό, καθώς τα κρούσματα μόλυνσης –μεμονωμένα ευτυχώς– δεν έλειψαν.
Παραδείγματος χάριν, κατά τον αγώνα Αγγλίας-Σκωτίας, ένας Σκωτσέζος και δύο Άγγλοι ποδοσφαιριστές συνέχισαν να συνομιλούν καθώς περπατούσαν στη γνωστή «φυσούνα». «Βρέθηκαν από έναν εξωτερικό χώρο σε έναν εσωτερικό. Μετά, ο Σκωτσέζος παίκτης βρέθηκε θετικός στον κορωνοϊό και οι δύο Άγγλοι υποχρεώθηκαν να μπουν σε καραντίνα και να χάσουν τα επόμενα δύο παιχνίδια» συνεχίζει το στέλεχος της Allianz, προσθέτοντας ότι μέχρι να ολοκληρωθούν οι εμβολιασμοί και να χτιστούν τα «τείχη ανοσίας», η επιφυλακτικότητα θα κυριαρχεί.
Παιχνίδια όπως το ποδόσφαιρο δεν αφορούν μόνο τους παίκτες και το παιχνίδι αυτό καθαυτό. Εξίσου μεγάλο ρόλο παίζουν οι ενθουσιώδεις οπαδοί, που ενθαρρύνουν τις ομάδες τους σε κατάμεστα στάδια. Όμως, την επαύριο
(;) της πανδημίας, οι περιορισμοί στον επιτρεπόμενο αριθμό ατόμων δηλώνουν ότι τα γήπεδα θα πρέπει να περιμένουν για να επιστρέψουν στις προ πανδημίας δόξες τους.
«Το επιτρεπόμενο ποσοστό χωρητικότητας ποικίλλει από το ένα στάδιο στο άλλο, ανάλογα με τους τοπικούς κανόνες» λέει ο MacLean. Στην Αγγλία, το Wembley έχει μέγιστη χωρητικότητα 90.000 θεατών. Αυτήν τη σεζόν, είχε περί τους 22.500 θεατές ή 25% της χωρητικότητας.
Καθώς ολοένα και περισσότεροι άνθρωποι εμβολιάζονται, υπολογίζεται ότι τους ημιτελικούς και τον τελικό παρακολούθησαν περί τις 60.000 άτομα στο ιστορικό στάδιο.
Χώρες με χαμηλότερα ποσοστά μόλυνσης και θανάτων, πάλι, ήταν πιο «γενναιόδωρες» με τις θέσεις στα γήπεδα. Στον αγώνα Ολλανδίας-Ουγγαρίας, στη Βουδαπέστη, για παράδειγμα, το γήπεδο ήταν γεμάτο σε ποσοστό πάνω από 90%.
Χώρες που χτυπήθηκαν σκληρά από τον κορωνοϊό, όπως η Ιταλία, ήταν πιο προσεκτικές. Στον αγώνα Αγγλίας-Ουκρανίας, που έγινε στο Olimpico της Ρώμης, οι Ιταλοί δεν επέτρεψαν την είσοδο σε οπαδούς που είχαν ταξιδέψει στη Μ. Βρετανία τις προηγούμενες 14 μέρες, ακόμη κι αν είχαν εισιτήριο. Επιτράπηκε η είσοδος μόνο σε όσους είχαν εισέλθει στην Ιταλία τουλάχιστον έξι μέρες πριν τον αγώνα και είχαν μπει σε καραντίνα για πέντε μέρες, εφόσον βέβαια είχαν αρνητικό τεστ.
Τι γίνεται με τις «ζώνες οπαδών»
Ανάμεσα στους σκληροπυρηνικούς οπαδούς, που «ξελαρυγγιάζονται» στα γήπεδα, και τους ποδοσφαιρόφιλους του καναπέ υπάρχει μια μεγάλη ομάδα ανθρώπων που συνδυάζουν τις κοινωνικές δραστηριότητες με την παρακολούθηση αθλητικών γεγονότων.
Αυτοί συναντώνται σε μπαρ και εστιατόρια με γιγαντοοθόνες που δείχνουν τους αγώνες. Τα μέρη αυτά δεν επηρεάζονται από τυχόν τεχνικά προβλήματα ή ακόμη και ακυρώσεις των αγώνων, καθώς δεν επηρεάζονται τα κυρίως έσοδά τους (από τα φαγητά και ποτά).
Διαφορετική είναι η κατάσταση στους λεγόμενους «χώρους οπαδών» (fan zones), όπου τοποθετούνται πολλές οθόνες για να μπορούν οι οπαδοί να παρακολουθούν ένα συμβάν μαζί. «Δεχόμαστε ολοένα και περισσότερες ερωτήσεις από εταιρείες που διαχειρίζονται τέτοιους χώρους για ασφαλιστική κάλυψη σε περίπτωση ακύρωσης της εκδήλωσης. Στην Πλατεία Τραφάλγκαρ, στο Λονδίνο, για παράδειγμα, υπάρχει μια μεγάλη fan zone, που μπορεί να
φιλοξενήσει έως και 1.000 άτομα. Το κόστος δημιουργίας ενός τέτοιου χώρου είναι τεράστιο. Προκύπτει κίνδυνος για τα έσοδα από φαγητά, ποτά και πωλήσεις προϊόντων. Αν κάποιος αγοράσει ημερήσιο εισιτήριο για ένα fan zone και το αθλητικό γεγονός ακυρωθεί, θα πρέπει να γίνει επιστροφή χρημάτων. Στο παρελθόν, είδαμε ενδιαφέρον για ασφαλιστική κάλυψη έναντι κινδύνου ακυρώσεως από fan zones για μεγάλα αθλητικά γεγονότα, όπως το Μουντιάλ και οι Ολυμπιακοί Αγώνες» αναφέρει το στέλεχος της Allianz.
Τα υπέρ και τα κατά της «ψηφιακής δράσης»
Ένας από τους μεγαλύτερους κερδισμένους της πανδημίας ήταν η ψηφιοποίηση και στο πλαίσιο αυτό δεν προξενεί έκπληξη το γεγονός ότι η τάση παρακολούθησης online επεκτάθηκε και στα αθλητικά γεγονότα, όπως το Euro 2020. H Allianz παρατήρησε αύξηση στα ερωτήματα για ασφαλιστική κάλυψη που αφορά στη μετάδοση της εκδήλωσης, μέσω δορυφόρου, live streaming ή μέσω συμβολαίων pay per view.
«Οι άνθρωποι αγοράζουν ένα ατομικό εισιτήριο για να παρακολουθήσουν έναν αγώνα στο σπίτι. Αν υπάρχει πρόβλημα στη μετάδοση, τότε ο διοργανωτής θα πρέπει να επιστρέψει το τίμημα… Το έσοδο αυτό μπορεί να προστατευθεί από ασφαλιστική κάλυψη» εξηγεί ο Alastair McLean της Allianz, προσθέτοντας ότι η εν λόγω κάλυψη ήταν ανέκαθεν διαθέσιμη, αλλά η δημοφιλία της έχει αυξηθεί στη μεταπανδημική εποχή, καθώς ο αριθμός των θεατών στα στάδια μειώνεται.
Στο ερώτημα αν θα διατηρηθεί το ενδιαφέρον για τα events που μεταδίδονται μέσω live streaming απαντά ότι ο ενθουσιασμός που προκαλεί η διά ζώσης παρακολούθηση αθλητικών γεγονότων «υπερβαίνει» κατά πολύ την άνεση της παρακολούθησης από μια οθόνη. Όπως προβλέπει, «μόλις επανέλθουμε στην κανονικότητα, οι άνθρωποι θα θέλουν να επιστρέψουν στα γήπεδα».
Η τάση, ωστόσο, θα μπορούσε να είναι διαφορετική για μουσικές, καλλιτεχνικές και ψυχαγωγικές εκδηλώσεις. «Για μικρά events, όπως ένα κοντσέρτο ή μια παράσταση κωμωδίας, θα μπορούσαμε να δούμε τον αριθμό των live streams, γιατί αυτά τα συμβάντα μπορούν να είναι πιο προσωπικά online και να ενθαρρύνουν την αλληλεπίδραση του κοινού με τον καλλιτέχνη. Σε μια μικρή συναυλία, για παράδειγμα, αυτοί που παρακολουθούν online μπορούν να συνομιλήσουν με το γκρουπ. Με φυσική παρουσία αυτό είναι δύσκολο να γίνει, γιατί κατά κανόνα δεν επιτρέπεται η είσοδος στα παρασκήνια».
Εντοπίζοντας αυτήν την αγορά, πολλά μέσα κοινωνικής δικτύωσης προσφέρουν ήδη πλατφόρμες για live streaming εκδηλώσεις, όπως π.χ. τα Twitter Spaces, Spotify και Instagram Live. Βάσει των παραπάνω, ένα πεδίο ενδιαφέροντος για τους ασφαλιστές είναι η cyber ασφάλιση. «Στο μέλλον, η αυξημένη ζήτηση μπορεί να οδηγήσει σε συγκεκριμένα προϊόντα cyber ασφάλισης ειδικά για εκδηλώσεις. Είναι ένα “καυτό” θέμα συζήτησης σε όλο τον κλάδο αυτήν τη στιγμή…».
