της Ελενας Ερμείδου
Το μήνυμα εδόθη με την Generali Hellas λίγο πριν εκπνεύσει το 2020. Η ελληνική αγορά δεν χωρά πολλές ασφαλιστικές.
Κοντά στις 30 οι Ανώνυμες Ασφαλιστικές στην Ελλάδα σύμφωνα με την στατιστική Επετηρίδα της ΕΑΕΕ, μία στους Αλληλασφαλιστικούς Οργανισμούς και περίπου 18 υποκαταστήματα αλλοδαπών ασφαλιστικών στην Ελλάδα, ας αφήσουμε τις ΕΠΥ που μπαινοβγαίνουν.
Μπορεί η αγορά να είναι ενισχυμένη σε επίπεδο φερεγγυότητας λόγω των αυστηρών κανόνων του Solvency II μέρος του οποίου αμφισβητείται. Μπορεί η συνολική παραγωγή ασφαλίστρων ζωής και ζημιών να έφτασε τα 4,44 δισεκ. ευρώ το 2019 και να ήταν αυξημένη σχεδόν 10% σε σχέση με το 2018 με την άνοδο των ασφαλίστρων να προέρχεται τόσο από τον κλάδο ζημιών όσο και ζωής και τις ποσοστιαίες αυξήσεις να φτάνουν το 3,2% και 17,3% αντίστοιχα σε σχέση με το 2018, … και ας αφήσουμε έξω το 2020 που ήταν μία χρονιά που κατέρρευσαν και οι πιο ισχυροί, η αγορά παραμένει κολλημένη στο 2% και κάτι. Δεν ξεφεύγει από εκεί λες και το έχει τάμα.
Φταίει μόνο το ότι οι κυβερνήσεις δεν λαμβάνουν μέτρα ενίσχυσης της; Ναι, φταίει και αυτό, άλλα όχι μόνο αυτό, φταίει και η σύνθεση της. Πολλές εταιρείες χωρίς κοινό, ή μάλλον χωρίς να έχουν να δώσουν κάτι διαφορετικό για να αποκτήσουν κοινό.
Αφού αυτή η εικόνα παραμένει παγωμένη χρόνια και τα περιθώρια στενεύουν τι άλλο μένει από συγχωνεύσεις; Οι εξελίξεις είχαν ξεκινήσει να δρομολογούνται, ο κορωνοϊός όμως τις ανέτρεψε, μάλλον τις καθυστέρησε.
Ψάχνουν, όλο και ακούγεται κάποιες ασφαλιστικές για να αλλάξουν χέρια. Το 2021 θα έχει ενδιαφέρον να δούμε τι θα γίνει με αυτές. Θα αλλάξουν χέρια, θα αλλάξουν προφίλ; Όσο και καθυστερούν να μετασχηματιστούν και να πάρουν αποφάσεις γιατί το ψάχνουν καλά, κάτι θα φανεί.
Ήδη κάποια προγνωστικά για κάποια ζευγαρώματα υπάρχουν.
