Επαναπροσδιορισμός ή ανακατανομή χρειάζονται οι ασφαλιστές; Η ταπεινή γνώμη της στήλης του Ανασφάλιστου είναι ότι χρειάζονται κάποιες ανακατανομές. Προσώρας δεν βγαίνει κάποιο άλλο συμπέρασμα.
Κάποιοι από τον ΠΣΑΣ, ας επιλέξουν τι θέλουν να κάνουν, αν θέλουν να ασκούν το επάγγελμα του ασφαλιστή ή κάποιο άλλο επάγγελμα. Με συγκρούσεις, διαμάχες, αντιδικίες πώς να βρει το Σωματείο χρόνο να ασχοληθεί με τις υποθέσεις του κλάδου και να δώσει λύσεις στα μέλη του;
Δεν λέω τα οικονομικά έχουν σημαντική θέση αλλά πώς προέκυψαν τα προβλήματα και τα ερωτήματα. Ποια ήταν η αφετηρία των προβλημάτων αυτών και γιατί να τίθεται συνεχώς θέμα παραιτήσεων επί επτά μήνες; Μιλάμε ή δεν μιλάμε για εκλεγμένα μέλη; Αφού έχει συγκροτηθεί το Σώμα γιατί από κοινού δεν λύονταν τα προβλήματα;
Μία απάντηση είναι πως, αν ο στόχος δεν είναι κοινός, οι διαφορές δεν αμβλύνονται ούτε εξωραϊζονται. Υπάρχει και το άλλο, ότι αυτοί που δεν έχουν να χάσουν τίποτα, επιλέγουν να συγκρουστούν. Τι λέτε αυτό δεν κρύβει αλήθειες; Και συνήθως αυτοί που δεν έχουν να χάσουν τίποτα, αρέσκονται στο να κάνουν καυγάδες, να φιλονικούν και να το συνεχίζουν. Κοντά μας είναι τα παραδείγματα αυτά.
Όσο για την φύση των συγκρούσεων, αυτές μεταξύ δύο ή περισσοτέρων ανθρώπων ή μελών μίας ομάδας προέρχονται όταν ένας ή περισσότεροι δεν λένε αυτό που εννοούν, και δεν κάνουν αυτό που λένε.
Και ξαναπιάνουμε την υπόθεση στα χέρια μας, για περίπου ένα χρόνο το Διοικητικό Συμβούλιο του ΠΣΑΣ δεν είναι σε θέση να λαμβάνει αποφάσεις, το γεγονός αυτό οφείλονταν σε ομάδα που αποτελείτο από τέσσερα μέλη. Ετσι και πήγε λοιπόν η υπόθεση προς διελεύκανση στο Πρωτοδικείο και αυτό έκανε τον διορισμό σήμερα όπως όλοι είδαμε.
Η εμπειρία της στήλης του Ανασφάλιστου λέει ποτέ να μην συγκρούεσαι με ένα χαζό, μπορεί και πονηρό, σε κατεβάζει στο επίπεδο του και σε νικάει. Για να δούμε εδώ θα έχουμε διαφορετικά αποτελέσματα;
Η στήλη απεύχεται τις αδικίες και εύχεται η διαιτησία να σφυρίξει την λήξη της.
