Της Ελενας Ερμείδου
Οι αλλαγές στην φορολογική νομοθεσία εισοδήματος των ασφαλιστικών δεν συμβαδίζουν με τις αλλαγές που έγιναν στον κλάδο.
Ορθά το θέμα παραμένει στην ατζέντα των ασφαλιστικών. Λόγω της περιπλοκότητας και της δυσκολίας κατανόησης του κλάδου, οι λύσεις που δίνονται είναι πρόχειρες. Το παρελθόν δεν είναι καλός οδηγός για το μέλλον. Το πρόβλημα διαιωνίζεται και σε περιόδους κρίσης η ανασφάλεια το κάνει να διογκώνεται.
Στο σταυρόλεξο για τις ασφαλιστικές ζωής δεν έχει βρεθεί ακόμα το γράμμα κλειδί που θα ενώσει την κάθετη με την οριζόντια στήλη. Ποικίλλουν πανευρωπαϊκά οι μέθοδοι και οι προτάσεις εξεύρεσης λύσεων, όμως η θεωρία με την πράξη δεν κουμπώνει. Ποίκιλλα προβλήματα βγαίνουν στην επιφάνεια από την μετατροπή της θεωρίας σε πράξη.
Η είσοδος του Solvency II μπέρδεψε. Η προγραμματισμένη άφιξη του λογιστικού προτύπου ΔΠΧΑ 17 θα περιπλέξει ακόμα περισσότερο την κατάσταση. Οι φορολογικές αρχές θα βρεθούν ενώπιον διλήμματος. Ποια θα είναι η κατάλληλη φορολογική βάση για τις ασφαλιστικές μεταξύ εποπτικών και λογιστικών αναφορών; Πώς θα γίνει η μετάβαση που θα προκύψει από την εφαρμογή των ΔΠΧΑ 17, θα υπάρξει αλλαγή στάσης;
Η φορολογική βάση στην Ελλάδα παραμένει στο Solvency I παρά το γεγονός ότι το πλαίσιο έχει καταργηθεί γράφει η KPMG σε μελέτη της. Οι ασφαλιστικές από την άλλη αναβαθμίζουν τα πληροφοριακά τους συστήματα για να υποδεχτούν τα νέα λογιστικά πρότυπα.
Πώς μπορεί να γίνει αυτό σωστά, όταν δεν έχουν οριστεί οι αλλαγές; Ποιος θα πληρώσει το κόστος των λάθος αποφάσεων – εσφαλμένων επενδύσεων;
