Πριν χρόνια ο μόνος στόχος ήταν να γράψουν οι ασφαλιστές παραγωγή. Το φτηνό ασφάλιστρο έδινε και έπαιρνε, μετά μπήκε στην ζωή μας το Solvency II όπου πριν γίνει νόμος του κράτους, οι ασφαλιστικές ξεκίνησαν να περιορίζουν την έκθεση τους στον κίνδυνο και να επανεξετάζουν τα αποθεματικά τους.
Κάποιοι συνέχιζαν να πουλούν κινδύνους και μάλιστα όπως μας είπαν βιομηχανικούς με χαμηλά τιμολόγια. Τους πίεζαν οι βιομηχανικοί πελάτες τους και ήθελαν με κόστος ασφάλιστρου μηδαμινό να καλύπτουν όλους τους κινδύνους, και να αναμένουν αποζημιώσεις πολλαπλάσιες (xxxxxx) όταν επέλθει ο κίνδυνος.
Στην πρώτη διαφωνία κάποιος ασφαλιστής όλο και βρίσκεται για να δώσεις κάποιες, ας πούμε ‘εγγυήσεις’ και να πάρει το χαρτοφυλάκιο.
Και ας γνωρίζουν ότι είναι υπό-ασφαλισμένοι, στην χειρότερη περίπτωση μπορεί να μην το γνωρίζουν, και όταν επέλθει το συμβάν να μην αποζημιωθούν όπως θα ήθελαν και να ξεσηκώσουν το σύμπαν! αξιώνοντας παράλογες απαιτήσεις.
Πάνε από τον ένα στον άλλο για να αγοράσουν φτηνά. Αν είναι και κοινοπραξίες κάτι γίνεται καλύτερο και αν αναλαμβάνουν και ποσοστά κινδύνων κάπως μεγάλα οι αντασφαλιστές ακόμα καλύτερα.
Είναι όμως αυτή η εικόνα που πρέπει να έχει η αγορά;
Λίγοι έλληνες επιχειρηματίες γνωρίζουν το τι σημαίνει ασφάλιση, την έννοια των κινδύνων και τις επιπτώσεις στις επιχειρήσεις τους. Αρέσκονται και να θέλουν ανάπτυξη χωρίς να βάζουν το χέρι στην τσέπη.
Την ευθύνη δεν την έχουν, όμως μόνο οι επιχειρηματίες, την έχουν και οι Φορείς της αγοράς, οι ασφαλιστικές, οι ασφαλιστικοί διαμεσολαβητές που δεν ενεργούν από κοινού για να ενημερώσουν τους εμπορικούς και βιομηχανικούς πελάτες τους σωστά. Ευθύνες έχει και το εκπαιδευτικό σύστημα στην Ελλάδα.
Καλό να ακούμε για τις ξένες επιχειρήσεις και πόσο καλά είναι ασφαλισμένες στην Ελλάδα, σε σχέση με τις ελληνικές, αλλά ας μην ταξιδέψουμε σε άλλες Ηπείρους, στην Ευρώπη ο επιχειρηματίας έχει από πολύ μικρός εκπαιδευτεί και κατανοήσει τους κινδύνους.
Με άλλα λόγια δεν μπορούμε να θέλουμε ανάπτυξη χωρίς να έχουμε κατασταλάξει με τι τρόπο θέλουμε να την επιτύχουμε. Μέχρι να γίνει αυτό άπαντες, σε όλα τα μήκη και πλάτη και σε όλους τους τομείς της οικονομίας πουλάμε αέρα.
