Μικρή χώρα η Ελλάδα, κολλημένη σε εμμονές και ιδεοληψίες από το παρελθόν, δεν μετασχηματίζεται, δεν μεταρρυθμίζεται εύκολα το οικονομικό της μοντέλο. Μικρή, έτσι και η ασφαλιστική της παραγωγή. Το αυτοκίνητο και αυτό έχασε μερίδιο. Κυνηγούν κάποιοι τις ουρές τους.
Καμιά φορά απορεί κανείς πώς στηρίζουν τα επιχειρηματικά τους συμφέροντα κάποιες ξένες ασφαλιστικές με μικρή παραγωγή στην Ελλάδα, συγκρίνοντας με την παραγωγή και τα κέρδη που γράφουν έξω.
Την θέλουν μας λένε την Ελλάδα σαν “φάρο” στην Νότια Ευρώπη, αλλά ακούγεται και το άλλο ότι οι ηγεσίες ή οι διοικήσεις αν θέλετε στην Ελλάδα δεν μπορούν να ξεφύγουν εύκολα από τις εντολές της μαμάς εταιρείας. Αυτό έρχεται όμως σε κόντρα μερικές φορές με τα συμφέροντα τους που είναι η ανάπτυξη. Η έλλειψη ελευθερίας αποφάσεων και ελεύθερης βούλησης με άλλα λόγια φρενάρει την ανάπτυξη. Λίγες ασφαλιστικές ή μετρημένες στα δάχτυλα μίας παλάμης είναι ελεύθερες να αποφασίζουν μόνες τους. Αυτές θα έχουν την δύναμη να τρέξουν.
Τελικά μήπως οι ξένοι αρκούνται και με τα χαμηλά ποσοστά στην Ελλάδα;
