της Ελενας Ερμείδου
Ενθουσιασμός, αγάπη, στόχος, πίστη, συνέπεια, ευγενής άμιλλα, ευπρέπεια και δέσμευση είναι τα χαρακτηριστικά που συνθέτουν τις προσωπικότητες των ανθρώπων που φτάνουν να κατακτήσουν ένα μετάλλιο στα αθλητικά δρώμενα.
Αυτά τα χαρακτηριστικά σε συνδυασμό πάντα με την ειλικρινή και αληθινή υποστήριξη της οικογένειας της, ήταν που οδήγησαν ένα κορίτσι σαν την Λαβίνια Μακροπούλου να βρεθεί στο υψηλότερο σκαλί του βάθρου, με δύο τω αριθμώ χρυσά μετάλλια στο Βαλκανικό Πρωτάθλημα Ιππικής Δεξιοτεχνίας (Dressage) στο Ομαδικό Εφήβων και στο Ατομικό στην Κροατική πρωτεύουσα στο Ζάγκρεμπ.
Με πιστό της «συνοδοιπόρο» τον Widoc Timbre, η θυγατέρα του διαπρεπούς στην εγχώρια ασφαλιστική αγορά και διεθνώς Νικόλαου Μακρόπουλου, Προέδρου και Διευθύνοντος Συμβούλου “Ευρώπη Ασφαλιστική” και της Katleen Μακροπούλου, Μέλος του Διοικητικού Συμβουλίου της Ασφαλιστικής, θα πρέπει να θυμόμαστε ότι έλαβε, και την κορυφαία διάκριση στο Πρωτάθλημα Ιππασίας 2017, ΜΕΤΚΑ που διεξήχθη στην Αττική, μεταξύ 1 – 4 Ιουνίου στο Ολυμπιακό Κέντρο Ιππασίας στο Μαρκόπουλο με συνολικό ποσοστό από τα τρία αγωνίσματα 62,91% .
Σε αυτές τις περιπτώσεις, όμως ο πρώτος λόγος πρέπει να δίδεται στους νικητές.
Ο λόγος, λοιπόν στην Λαβίνια Μακροπούλου, και ας δούμε τι μας είπε το “Χρυσό Κορίτσι” για την αγάπη της προς την ιππασία, και από που ξεκίνησε, το πώς περπάτησε το δρόμο προς την επιτυχία, πώς ανέβηκε στο υψηλότερο σκαλί του βάθρου, την σχέση της με τονTimbre, αλλά και το τι έχει κερδίσει μέσα από την ενασχόληση της αυτή: πολύτιμες αξίες, θα έλεγα, που θα την συνοδεύουν σε όλη της, την ζωή.
– Λαβίνια τι ήταν αυτό που σε έκανε να ασχοληθείς και να αγαπήσεις την Ιππασία;
Από μικρό παιδάκι είχα μια ιδιαίτερη αγάπη προς τα άλογα. Όταν ήμουνα έξι χρονών ερωτεύτηκα μία άμαξα στο πάρκο στο Baden-Baden και από τότε κάθε φορά που πηγαίναμε για διακοπές στην Γερμανία ήμουνα όλη μέρα με άλογα στην φύση.
– Πώς κατάφερες να φτάσεις στο υψηλότερο σκαλί του βάθρου; που οφείλεις την επιτυχία σου;
Κατάφερα να φτάσω στο υψηλότερο σκαλί του βάθρου με υπομονή και πολύ σκληρή δουλειά. Την επιτυχία μου την οφείλω στην προπονήτρια μου που ήτανε πάντα δίπλα μου και με υποστήριζε με κάθε δυνατό τρόπο. Χωρίς τους γονείς μου, όμως όχι μόνο δεν θα είχα καταφέρει κάτι τέτοιο, αλλά χωρίς τον πατέρα μου δεν θα είχα αρχίσει ποτέ στην Ελλάδα ιππασία, και χωρίς τη μητέρα μου δεν θα είχα τρόπο να πηγαίνω κάθε μέρα για προπόνηση.
– Πόσες ώρες αφιερώνεις για την προπόνηση σου;
Για προπόνηση πρέπει να πηγαίνω κάθε μέρα τουλάχιστον 2 ώρες. Είναι πολύ δύσκολο επειδή είχα συγχρόνως σχόλιο και διάβασμα, αλλά δεν γίνεται να αφήνεις τα άλογα τόσες ώρες μέσα στον στάβλο χωρίς να προπονούνται.
– Ο Widoc Timbre και η Λαβίνια είναι φίλοι;
Αυτήν την σχέση που έχουμε μεταξύ μας δεν θα την έλεγα φιλία. Είναι κάτι πολύ περισσότερο. Δεν περνάει ώρα που δεν σκέφτομαι τι κάνει η αγάπη μου.
Χωρίς τον Timbre η μέρα μου δεν μπορεί να είναι τέλεια, μόνο μέτρια.
Το πιο σημαντικό σε αυτή τη σχέση είναι η εμπιστοσύνη επειδή χωρίς εμπιστοσύνη δεν θα κάνει τίποτα το άλογο για τον ιππέα. Πραγματικά τον αγαπάω σαν οικογένεια.
– Τι θα είχες να πεις σε όλους όσους θέλουν να ασχοληθούν με το άθλημα. Τι σου έχει δώσει μέχρι τώρα αυτό το άθλημα;
Θα συνιστούσα σε όλους να αρχίσουμε με ιππασία επειδή έχω μάθει πάρα πολλά σημαντικά πράγματα που θα με βοηθήσουνε στη ζωή μου. Έχω μάθει να επιμένω σε πράγματα που θέλω πολύ, πως ποτέ δεν είναι καλό να παραιτούμαι, να έχω υπομονή, πως χωρίς εμπιστοσύνη και αγάπη δεν γίνεται τίποτα, να δουλεύω σκληρά και να έχω πάντα στόχους στη ζωή μου.
————————————————————————————————————
Συγχαρητήρια στην Λαβίνια και σε όλους τους εφήβους και παιδιά που συμμετείχαν στα ομαδικά και ατομικά αγωνίσματα και μετέφεραν στις αποσκευές τους στη πτήση τους προς το Αεροδρόμιο Αθηνών, Ελ. Βενιζέλος (ΔΑΑ) εννέα μετάλλια στις αποσκευές τους.
Το παράδειγμα της Λαβίνιας Μακροπούλου ας το φέρνουν στην μνήμη τους, όλοι οι έφηβοι που αναζητούν δρόμους που οδηγούν σε διακρίσεις, όχι εύκολες, πρόχειρες, σε διακρίσεις που κερδίζουν τον σεβασμό μας.
Δείτε περισσότερα στιγμιότυπα από το Βαλκανικό Πρωτάθλημα Ιππικής Δεξιοτεχνίας 2017:
