Η πρόσφατη έκθεση της Ένωση Ασφαλιστικών Εταιριών Ελλάδος για τα περιστατικά ασφαλιστικής απάτης το 2024 δεν αποτελεί απλώς μία ακόμη στατιστική αποτύπωση της αγοράς. Είναι μια ουσιαστική παρέμβαση που αναδεικνύει ένα διαχρονικό πρόβλημα με σοβαρές οικονομικές και κοινωνικές προεκτάσεις, ενώ ταυτόχρονα αποδεικνύει ότι η ελληνική ασφαλιστική αγορά επιλέγει πλέον να λειτουργεί με μεγαλύτερη διαφάνεια, τεκμηρίωση και θεσμική υπευθυνότητα.
Τα συμπεράσματα της έρευνας επιβεβαιώνουν ότι η ασφαλιστική απάτη δεν αποτελεί μεμονωμένο ή περιθωριακό φαινόμενο. Αντιθέτως, πρόκειται για μια πρακτική που επιβαρύνει συνολικά το σύστημα ασφάλισης, αυξάνει το κόστος των αποζημιώσεων και επηρεάζει τελικά τους ίδιους τους ασφαλισμένους πολίτες, οι οποίοι καλούνται έμμεσα να «πληρώσουν» τις συνέπειες αυτών των παραβατικών συμπεριφορών μέσω αυξημένων ασφαλίστρων και μεγαλύτερης πίεσης στις ασφαλιστικές υπηρεσίες.
Ιδιαίτερη σημασία έχει το γεγονός ότι οι ασφαλιστικές εταιρείες επενδύουν πλέον συστηματικά σε μηχανισμούς πρόληψης, ψηφιακού ελέγχου και διερεύνησης ύποπτων περιστατικών. Η αξιοποίηση τεχνολογικών εργαλείων, η συνεργασία με τις αρμόδιες αρχές και η ανταλλαγή τεχνογνωσίας μεταξύ των φορέων της αγοράς δημιουργούν ένα πιο ισχυρό πλέγμα προστασίας απέναντι σε οργανωμένες μορφές απάτης που στο παρελθόν συχνά έμεναν αθέατες.
Η τοποθέτηση του Προέδρου της Επιτροπής Πρόληψης και Αντιμετώπισης Ασφαλιστικής Απάτης της ΕΑΕΕ, κ. Κάρολου Σαΐα, κινείται ακριβώς προς αυτή την κατεύθυνση: η ασφαλιστική απάτη δεν είναι πρόβλημα μόνο των εταιρειών, αλλά ζήτημα που αφορά την ομαλή λειτουργία ολόκληρης της αγοράς και, τελικά, την προστασία των συνεπών ασφαλισμένων.
Πέρα όμως από το ίδιο το περιεχόμενο της έκθεσης, αξίζει να σταθεί κανείς και σε μια άλλη, εξίσου σημαντική διάσταση: στην αξία των πρωτογενών στοιχείων και των θεματικών ερευνών που παρουσιάζει συστηματικά η ασφαλιστική αγορά μέσω της ΕΑΕΕ. Οι συχνές ενημερώσεις και οι εξειδικευμένες θεματικές μελέτες της ασφαλιστικής αγοράς λειτουργούν και προληπτικά, ενισχύουν τη γνώση, καλλιεργούν ασφαλιστική συνείδηση και δημιουργούν ένα περιβάλλον μεγαλύτερης λογοδοσίας και αξιοπιστίας.
Γιατί, τελικά, η αντιμετώπιση της ασφαλιστικής απάτης δεν αφορά μόνο την προστασία των οικονομικών συμφερόντων των εταιρειών. Αφορά τη διασφάλιση της εμπιστοσύνης στον ίδιο τον θεσμό της ασφάλισης.
