«Φράγματα» στις απώλειες από τις πλημμύρες έθεσαν το 2013 κυβερνητικές πρωτοβουλίες για αντιπλημμυρικά έργα και σχέδια διαχείρισης καταστάσεων έκτακτης ανάγκης. Παρόλο που οι πλημμύρες κυριάρχησαν το 2013, ωστόσο η ζημία που προκάλεσαν ήταν περιορισμένη σε σχέση με τη σφοδρότητα των φαινομένων και τα στοιχεία που έχουν καταγραφεί τα προηγούμενα χρόνια.
Όπως αναφέρει σε μελέτη της η Munich Re, οι πλημμύρες που σημειώθηκαν τον Ιούνιο του 2013 στη Γερμανία και τις γειτονικές χώρες αποδείχθηκε ότι ήταν λιγότερο επιζήμιες από τις πλημμύρες του 2002.
Αν και προκάλεσαν το 37% των συνολικών απωλειών σε παγκόσμιο επίπεδο, ποσοστό σημαντικά υψηλότερο από τον μέσο όρο του 22% τα τελευταία 40 χρόνια, πολιτειακές αρχές, επιχειρήσεις και πολίτες υπέστησαν σημαντικά λιγότερες οικονομικές επιπτώσεις.
Οι πλημμύρες που έπληξαν τη νότια και την ανατολική Γερμανία και τις γειτονικές χώρες τον Ιούνιο του 2013 – και αποτελούν την πιο δαπανηρή καταστροφή του έτους – προκάλεσαν συνολικές απώλειες 11,7 δισ. ευρώ και ασφαλισμένες απώλειες ύψους 2,4 δισ. Όπως επισημαίνει η Munich Re, η διαφορά είναι εμφανής αν συγκρίνουμε τις απώλειες του 2013 με τις πλημμύρες στο Elbe το 2002, που προκάλεσαν ζημίες ύψους 17 δισ. ευρώ.
Η έκθεση αναφέρει ότι «οι δομές ελέγχου των πλημμυρών ήταν ένας σημαντικός παράγοντας για το χαμηλό επίπεδο των ζημιών. Για παράδειγμα, τα κινητά αντιπλημμυρικά φράγματα στην Πράγα, τη Δρέσδη, την Μπρατισλάβα και τη Βουδαπέστη έπαιξαν σημαντικό ρόλο στη συγκράτηση των υδάτων. Σίγουρα ήταν σημαντικά τα διδάγματα από τις πλημμύρες του 2002».
Τρία παραδείγματα περιορισμού των ζημιών:
1) Σύσταση ομάδας διαχείρισης κρίσεων στη Δρέσδη και αντιπλημμυρικά έργα περιόρισαν τη ζημιά στο ένα τέταρτο των απωλειών που είχαν προκαλέσει οι πλημμύρες του 2002. Επίσης η εταιρεία ύδρευσης έμεινε κλειστή μόλις 18 ημέρες, ενώ το 2002 δεν λειτουργούσε για 160 ημέρες.
2) Στεγαστικές εταιρείες: Οι ιδιοκτήτες μεγάλων πολυκατοικιών στη Δρέσδη έχουν αναπτύξει σύστημα ειδοποίησης, που τους επιτρέπει να μειώσουν κατά το ήμισυ τις ζημιές σε υπόγειους χώρους στάθμευσης και σε ηλεκτρικά συστήματα.
3) Η αντιπλημμυρική προστασία στις ακτές της Βόρειας Θάλασσας και τον ποταμό Έλβα στο Αμβούργο, μείωσαν κατά πολύ τις απώλειες από την καταιγίδα Xaver. Παρά το γεγονός ότι το φαινόμενο ήταν πολύ πιο ισχυρό από αυτό της καταστροφικής πλημμύρας του 1962, οι ζημίες ήταν περιορισμένες σε μεγάλο βαθμό.
