της Λαλέλας Χρυσανθοπούλου,
Προειδοποιητικό σήμα ότι οι μεγάλοι ασφαλιστικοί όμιλοι, ιδιαίτερα στον κλάδο ζωής αποτελούν αυξανόμενη απειλή για την σταθερότητα του διεθνούς χρηματοοικονομικού συστήματος εξέδωσε το Διεθνές Νομισματικό Ταμείο. Η θέση του ΔΝΤ εντείνει την αντιπαράθεση που έχει ξεσπάσει για το πόσο συστημικά σημαντικές είναι οι ασφαλιστικές εταιρίες, στον απόηχο της απόφασης αμερικανικού δικαστηρίου να δικαιώσει την MetLife που επιδίωκε να αποτινάξει τον χαρακτηρισμό αυτό (που της είχαν προσδώσει οι εποπτικές αρχές των ΗΠΑ) λίγες ημέρες πριν.
Η εξαμηνιαία έκθεση του ΔΝΤ Global Stability Report που κρούει τον κώδωνα του κινδύνου για τις ασφαλιστικές συντάχθηκε πριν την ετυμηγορία του δικαστηρίου και σαφώς δεν αναφέρεται στην υπόθεση Metlife. Υποστηρίζει ότι «Ο συστημικός κίνδυνος από τους ομίλους ασφαλειών ζωής στις ανεπτυγμένες οικονομίες έχει αυξηθεί τα τελευταία χρόνια», παρότι παραμένει «σε χαμηλότερα επίπεδα σε σχέση με τους κινδύνους που εγκυμονούν οι μεγάλες τράπεζες», κάνοντας μάλιστα λόγο για διάχυση των κινδύνων από τις ασφαλιστικές προς τις τράπεζες, ιδίως στην Ευρώπη και την Β. Αμερική.
Το Ταμείο συστήνει στις εποπτικές αρχές διεθνώς να αναλάβουν περαιτέρω πρωτοβουλίες για να θωρακίσουν τις ασφαλιστικές εταιρίες -μεγάλες και μικρές-, επισημαίνοντας ότι ο κλάδος στο σύνολό του μπορεί να αποτελεί εστία συστημικών κινδύνων, έστω και αν ισχυρίζεται κάποιος ότι καμία μεμονωμένη εταιρεία δεν είναι συστημικά σημαντική. Τα αρμόδια στελέχη του ΔΝΤ εισηγούνται να χρησιμοποιηθούν και για τις ασφαλιστικές τα κριτήρια που έχει ήδη αναπτύξει το Διεθνές Συμβούλιο Χρηματοπιστωτικής Σταθερότητας (Financial Stability Board-FSB) για τις τράπεζες.
Υπενθυμίζεται ότι ήδη η Διεθνής Ενωση Εποπτών του Ασφαλιστικού κλάδου (InternationalAssociation of Insurance Supervisors-IAIS) έχει ήδη δημιουργήσει ένα πλέγμα κριτηρίων για να καθορίσει ποιοι ασφαλιστικοί όμιλοι είναι συστημικά σημαντικοί. Μετά την τελευταία επικαιροποίηση των σχετικών στοιχείων το Νοέμβριο του 2015, εννέα όμιλοι πληρούν τα κριτήρια: Πρόκειται για την γερμανική Allianz, τη γαλλική ΑΧΑ, την ολλανδική Aegon (που πήρε τη θέση της Generali), τις βρετανικές Aviva και Prudential, τις αμερικανικές MetLife, AIG και Prudential Financial και την κινεζικήPing An. To ΔΝΤ όμως θεωρεί ότι το «δίχτυ» της εποπτείας πρέπει να επεκταθεί πέρα από τους μεγάλους πολυεθνικόυς ομίλους, με την ενίσχυση της μικρο-και μακρο-προληπτικής εποπτείας και των μικρότερων και πιο αδύναμων εταιρειών, καθώς παρατηρείται το φαινόμενο εταιρείες με πιο αδύναμους δείκτες φερεγγυότητας και κεφαλαιακής επάρκειας να αναλαμβάνουν μεγαλύτερους κινδύνους. «Η κερδοφορία των ομίλων αυτών παραμένει υπό πίεση και φαίνεται να κυνηγούν υψηλές αποδόσεις στο τρέχον περιβάλλον χαμηλών επιτοκίων», παρατηρεί το ΔΝΤ.
Το Ταμείο προτείνει στους επόπτες την θέσπιση ενός πρόσθετου κεφαλαιακού «μαξιλαριού» που δεν θα ακολουθεί τις διακυμάνσεις του οικονομικού κύκλου (δηλαδή θα αυξάνεται όταν οι συνθήκες είναι ευνοϊκές και θα περιορίζεται τις περιόδους ισχνών αγελάδων), την διενέργεια stress tests σε τακτική βάση και -όπως προαναφέρθηκε- τη στενότερη εποπτεία των μικρότερων ασφαλιστικών εταιρειών.
