Τους πολλαπλούς παράγοντες που συμβάλουν στον προσδιορισμό των κανόνων ασφαλούς φυσικής απόστασης για την ανακοπή της μετάδοσης του SARS-CoV-2, αναδεικνύει έρευνα επισημαίνοντας τον βαθμό κινδύνου κάτω από συγκεκριμένες συνθήκες και ιδιαίτερα όταν δεν χρησιμοποιείται μάσκα.
Ο κλινικός ερευνητής, Nicholas R Jones και οι συνεργάτες του, στη μελέτη «Two metres or one: what is the evidence for physical distancing in covid-19?» αποδέχονται ότι η φυσική απόσταση είναι ένα σημαντικό μέρος των μέτρων για τον έλεγχο της μετάδοσης του SARS-CoV-2. Ωστόσο, όπως ισχυρίζονται, οι κανόνες που ορίζουν μια συγκεκριμένη φυσική απόσταση (1 ή 2 μέτρα) μεταξύ ατόμων για τη μείωση της μετάδοσης του SARS-CoV-2, «βασίζονται σε μια ξεπερασμένη, διχοτομική έννοια του μεγέθους των αναπνευστικών σταγονιδίων» υποστηρίζει ο ερευνητής.
Η οπτική αυτή παραβλέπει τη φυσική των αναπνευστικών εκπομπών, σύμφωνα με τους ερευνητές, οι οποίοι διευκρινίζουν ότι «σταγονίδια όλων των μεγεθών παγιδεύονται και μετακινούνται από το εκπνεόμενο υγρό και θερμό τυρβώδες σύννεφο αερίου που τους κρατά συγκεντρωμένους καθώς τους μεταφέρει πάνω από μέτρα σε λίγα δευτερόλεπτα». Αφού το σύννεφο επιβραδυνθεί επαρκώς, ο εξαερισμός, τα συγκεκριμένα πρότυπα ροής αέρα και ο τύπος δραστηριότητας καθίστανται σημαντικά. Ακόμη, το ιικό φορτίο του πομπού, η διάρκεια έκθεσης και η ευαισθησία ενός ατόμου σε λοίμωξη είναι επίσης σημαντικά.
διαβάστε στο virus.com.gr
