H μεταβίβαση των συμβολαίων ζωής της International θα ολοκληρωθεί ίσως νωρίτερα από τα τέλη Ιουλίου που θέτει το χρονοδιάγραμμα. Όμως η διαδικασία έδειξε ορισμένες παθογένειες της ασφαλιστικής αγοράς οι οποίες πρέπει να διορθωθούν. Κατ’ αρχήν ήταν η διάρκεια του εγχειρήματος. Αν για μία απλή και συναινετική μεταβίβαση 15.000 συμβολαίων χρειάστηκαν 10 μήνες, τι χρόνος θα απαιτηθεί για μεγαλύτερα θέματα; Δεύτερον, φάνηκε καθαρά ότι στην ασφαλιστική αγορά δεν υπάρχει καμιά αλληλεγγύη ούτε ανάμεσα στις εταιρείες ούτε ανάμεσα στους διαμεσολαβητές εν αντιθέσει με άλλους κλάδους. Όταν για παράδειγμα ο τραπεζικός κλάδος πέρασε την πρώτη κρίση του 2008 και φάνηκαν ορισμένα φαινόμενα «καννιβαλισμού», παρενέβησαν και η Τράπεζα της Ελλάδας και οι ίδιοι οι τραπεζίτες και τα σταμάτησαν. Το ίδιο ισχύει για τον τουριστικό κλάδο, την πληροφορική κ.ά. Δυστυχώς ο ασφαλιστικός κλάδος αδυνατεί να δείξει χαρακτηριστικά αλληλεγγύης και αυτοπροστασίας του, τελικά. Τρίτον, οι Γενικές Ασφαλίσεις της International καλούνται να ανταποκριθούν σε δύο τεράστια προβλήματα. Το πρώτο είναι η αύξηση μετοχικού κεφαλαίου που πρέπει να ολοκληρωθεί μέσα στο δίμηνο. Το δεύτερο είναι να διατηρήσουν το χαρτοφυλάκιο τους όρθιο από κάθε μορφής υφαρπαγή. Ευχή όλων μας και καλό θα είναι για την ευρύτερη αγορά να τα καταφέρουν.
Την Τρίτη πραγματοποιήθηκε ένα ασφαλιστικό συνέδριο και παρουσία του υπουργού Κατρούγκαλου τέθηκε για μία ακόμη φορά από την πλευρά του προέδρου της ΕΑΕΕ Αλέξανδρου Σαρρηγεωργίου το θέμα των Επαγγελματικών Ταμείων. Το πρόβλημα όμως είναι ότι το ίδιο το Επικουρικό Ταμείο των υπαλλήλων των ασφαλιστικών εταιρειών, το ΤΕΑ-ΕΑΠΑΕ, βρίσκεται στη διελκυστίνδα ανάμεσα στη διοίκηση του ΟΑΣΑ (εργαζόμενοι) και στην ΕΑΕΕ (εργοδότες). Δεν θα σταθούμε στο πρόβλημα αλλά στον επικοινωνιακό αντίκτυπό του. Αν η ασφαλιστική αγορά δεν μπορεί να ρυθμίσει τα δικά της ασφαλιστικά-εργασιακά θέματα άμεσα και με συναίνεση, πώς θα απευθυνθεί σε άλλους κλάδους εργαζομένων για να αναλάβει και να διαχειριστεί τα Επαγγελματικά τους Ταμεία;
