Ελενα Ερμείδου
Η πράσινη ανάπτυξη έχει γίνει μέσο εκμετάλλευσης και χειραγώγησης πολλών θεμάτων. Για αυτές τις πρακτικές χειραγώγησης μιλά η EIOPA στην πρόσφατη μελέτη της, καταθέτοντας προτάσεις για την αντιμετώπιση των στρεβλών πρακτικών και του πράσινου πλυντηρίου, greenwashing
Τι προτείνει η EIOPA για την αντιμετώπιση των στρεβλών τακτικών
– Την από κοινού εποπτεία με τις Αρχές ESA
– Ενισχυμένη εποπτεία – μέσω ασκήσεων «mystery shopping», παρακολούθησης της αγοράς, έρευνας καταναλωτών και υποστήριξης των εθνικών ρυθμιστικών αρχών.
– Πρόληψη της πράσινης πλύσης εγκεφάλου από τις ασφαλιστικές
– Ενσωμάτωση των τακτικών εποπτείας και πρόληψης στους εσωτερικούς κανονισμούς διακυβέρνησης των ασφαλιστικών.
– Ενίσχυση των εποπτικών πόρων και της τεχνογνωσίας με την χρήση του SupTech για την αντιμετώπιση του greenwashing.
– Αποσαφήνιση της ορολογίας για την πράσινη ανάπτυξη καθώς οι καταναλωτές δεν κατανοούν τους πολύπλοκους όρους
– Κατηγοριοποίηση των ασφαλιστικών προϊόντα με τα βιώσιμα χαρακτηριστικά.
– Σύναξη επενδυτικού πλαισίου που σχετίζεται με την βιωσιμότητας.
Οι Επόπτες προτρέπουν την Ευρωπαϊκή Επιτροπή, προτού προβεί σε ανάπτυξη πολιτικών να έχει ελέγξει ότι προτείνει, επαληθεύοντας και τεκμηριώνοντας τις αποφάσεις της σχετικά με την μεταβολές των πλαισίων πράσινης ανάπτυξης.
Τι ζητά από την Κομισιόν
α. να εξετάσει το ενδεχόμενο εισαγωγής συστήματος ταξινόμησης των χρηματοπιστωτικών προϊόντων, το οποίο θα βασίζεται σε θεσμοθετημένες κατηγορίες προϊόντων ή και σε δείκτες βιωσιμότητας, προκειμένου να υποστηρίξουν τους καταναλωτές στην περιήγησή τους σε ευρεία επιλογή βιώσιμων προϊόντων.
β. Οι κατηγορίες θα πρέπει να είναι απλές, με σαφή αντικειμενικά κριτήρια ή κατώτατα όρια, ώστε να προσδιορίζεται σε ποια κατηγορία εμπίπτει το προϊόν.
γ. Ένας δείκτης βιωσιμότητας θα μπορούσε να αναφέρεται στην περιβαλλοντική βιωσιμότητα, στην κοινωνική βιωσιμότητα ή και στα δύο, εξηγώντας στους επενδυτές τα χαρακτηριστικά βιωσιμότητας του προϊόντος σε μορφή, για παράδειγμα, κλίμακας.
δ. Οι επιλογές για την κατηγοριοποίηση προϊόντων ή και των δεικτών βιωσιμότητας θα πρέπει να ελέγχονται προηγουμένως σε καταναλωτές μέσω κατάλληλων δοκιμών. Με τη χρήση κατηγοριών δεν θα χρειάζονται τόσο λεπτομερείς και εκτενείς γνωστοποιήσεις.
ε. Η Επιτροπή να επανεξετάσει τη συνύπαρξη των δύο παράλληλων εννοιών της «βιώσιμης επένδυσης», δηλαδή αφενός αυτής που ορίζεται ήδη στον Κανονισμό SFDR και αφετέρου αυτής που απορρέει στο πλαίσιο της ευθυγράμμισης μιας επένδυσης με τον Κανονισμό Taxonomy. Η Επιτροπή θα πρέπει να δώσει προτεραιότητα στην ολοκλήρωση της Ταξινομίας και να την επεκτείνει στην κοινωνική βιωσιμότητα.
στ. Οι ESAs συνιστούν στην Επιτροπή να διασφαλίσει ότι οι γνωστοποιήσεις βιωσιμότητας καλύπτουν τις διαφορετικές ανάγκες των επενδυτών και επιπλέον λαμβάνουν υπόψη την ύπαρξη των διαφορετικών καναλιών διανομής, μέσω των οποίων διανέμονται τα χρηματοπιστωτικά προϊόντα.
ζ. Η Επιτροπή να εξετάσει προσεκτικά, εάν θα μπορούσε να συμπεριλάβει και άλλα προϊόντα στο πεδίο εφαρμογής του Κανονισμού SFDR, προκειμένου να διασφαλίσει εναρμονισμένες γνωστοποιήσεις τόσο για τα προϊόντα που επί του παρόντος εμπίπτουν στο πεδίο εφαρμογής του SFDR όσο και για οποιαδήποτε άλλα προϊόντα που θα μπορούσαν να εισαχθούν εκ των υστέρων στις απαιτήσεις του SFDR.
