της Ελενας Ερμείδου
“Μένει να “τιμολογηθούν” τα μέτρα που ανακοίνωσε ο Κωστής Χατζηδάκης, δηλαδή το πόσο θα κοστολογείται η ασφάλιση, ή η αντασφάλιση, εξειδικεύοντας τα μέτρα για την υποχρεωτική ασφάλιση επιχειρήσεων με κύκλο εργασιών άνω των 2 εκατομμυρίων ευρώ.
Καταρχάς τιμολογήσεις για την ασφάλιση επιχειρήσεων γίνονται. Οπότε κάποιος ασφαλίζεται για εμπορικούς και βιομηχανικούς κινδύνους ή για κινδύνους που απορρέουν από φυσικές καταστροφές ανάλογα με τις καλύψεις που ζητά και το ασφαλιζόμενο κεφάλαιο, τιμολογείται ανάλογα. Τα δύσκολα για αυτούς που έχουν ασφαλιστεί υποχρεωτικά έχοντας πάρει δάνειο από την τράπεζα είναι ότι οι τράπεζες ασφαλίζουν τον δικό τους κίνδυνο και έτσι οι περισσότεροι βρίσκονται υπασφαλισμένοι κατά την επέλυεηση κινδύνου χωρίς να δικαιούνται αποζημιώσεις.
Η αντασφαλιστική κάλυψη δεν αφορά τόσο αυτόν (τον επιχειρηματία), όσο την ασφαλιστική ή τους μπρόκερς που θα κάνουν την συμφωνία για την αντασφάλιση των κινδύνων. Σπανίως κάποιες επιχειρήσεις παίρνουν καλύψεις κατευθείαν από τους αντασφαλιστές. Αυτό όμως είναι άλλο κομμάτι και δεν αφορά τόσο το θέμα της κατευθείαν αντασφάλισης.
Η Ενωση Ασφαλιστικών Εταιρειών Ελλάδος (ΕΑΕΕ) συντάσσει τις προτάσεις που θα υποβάλλει στην κυβέρνηση για να ανοίξει ο διάλογος. Προτάσεις δεν έχουν υποβληθεί, το σχήμα της συνεργασίας δεν έχει καθοριστεί (αν υπάρξει ΣΔΙΤ για την ασφάλιση επιχειρήσεων) με τις αναλογίες, η ασφαλιστική βάση παραμένει πολύ χαμηλή, κίνητρα φορολογικά ακόμα δεν έχουν δοθεί για να δοθεί η ευκαιρία να αυξηθεί η φορολογική βάση και να πέσει το ασφάλιστρο, άρα μένουν πολλά ακόμα για να γίνει η τιμολόγηση.
Από την άλλη ήδη η ασφαλιστική κάλυψη για τις επιχειρήσεις αποτελεί δαπάνη και πάει εκπίπτει ήδη από τα έσοδα. Θα αυξηθεί το ποσοστό της έκπτωσης; θα υπάρξουν περαιτέρω φοροελαφρύνσεις για τις επιχειρήσεις;
Θα πρέπει να περιμένουμε την πρόταση της ΕΑΕΕ, τα συμπεράσματα από την ανοιχτή διαβούλευση. Μέχρι τότε τα (αντ)ασφαλιστικά τιμολόγια για τους εμπορικούς κινδύνους θα έχουν όπως είναι.
