της Ελενας Ερμείδου
Αισιοδοξία επικρατεί στις ασφλιστικές ή αγωνία για το πως θα αυξήσουν μερίδια τους με νέα παραγωγή και όχι μόνο με αυξήση ασφαλίστρων ίση με την μέση τιμή του πληθωρισμού; Αισιοδοξία για τους νέους κανονισμούς που διαττείνονται ότι αποσαφηνίζουν το τοπίο, και φέρνουν διαφάνεια ώστε οι καταναλωτές να εμπιστεύονται τις ασφαλιστικές.
Πριν επτά χρόνια ήταν το Solvency II, λίγο αργότερα ήρθαν τα IFRS17, τώρα μπαίνουν πανηγυρικά και τα ESG. Τα ESG ακουμπάνε τις ασφαλιστικές περισσότερα από κάθε άλλον κλάδο της οικονομιας, λόγω του διττού ρόλου τους ως φορέα κινδύνου και διαχειριστή κινδύνου.
Θεωρητικα ανακοινώνονται πολλά, πρακτικά αυτή η πράσινη και δίκαια οικονομία πώς θα εφαρμοστεί ; Τι θα ασφαλίζουν οι ασφαλιστικές ; αν παύουν να ασφαλίζουν την παραγωγή των επιχειρήσεων που έχουν άμεση ή έμμεση σχέση με τον άνθρακα και τους στόχους για το κλίμα;, θα πάψουν να υπάρχουν και κέρδη. Αυτό θα οδηγήσει και τους επενδυτές στην έξοδο.
Την ίδια στιγμή, αν οι επιχειρήσεις που στηρίζουν την οικονομία μειώσουν τις δραστηριότητες τους έτσι όπως τα πρωτόκολλα για το κλίμα υπαγορεύουν, η οικονομία θα βιώσει τρομερές αναταράξεις.
Πρόσφατα η Βελγική εφημερίδα Le Soir ανέλυε την περίπτωση του κλάδου δομικών υλικών και των τσιμέντων που συμβάλλει στην οικονομία κατά δισεκατομμύρια ευρώ παγκοσμίως. Ο κλάδος δαπανα ενέργεια, κάποια υλικά υπόκεινται στα πρωτόκολλα. Τι θα γίνει αν ο κλάδος παύσει σε μεγάλο ποσοστό να λειτουργεί έγραφε συσχετίζοντας τον κλάδο με τον κίνδυνο, και την ασφάλιση; Τι θα γίνει αν τα ομαδικά ασφαλιστήρια των εργαζομένων δεν καλύπτουν κινδύνους;
Από την αρχή του έτους αποχώρησαν από την Συμμαχία NZIA του ΟΗΕ για την προστασία του κλίματος οι: Munich Re, Hannover Re, Zurich, και τελευταία η Swiss Re, η μία μετά την άλλην ασφαλιστική.
Κοινή καταγγελία εισαγγελέων των ΗΠΑ προς τις ασφαλιστικές που έχουν παραμείνει στην NZIA αναφέρει για δημιουργεία μονοπωλιακών καταστάσεων από την ενσωμάτωση των Αρχών, για αυξήσεις του κόστους των ασφαλίστρων, για αυξήσεις στην τιμή του φυσικού αερίου για εκτίναξη του πληθωρισμού, και όλα αυτά όπως γράφουν επειδή ακολουθείται η ατζέντα των ακτιβιστών.
Η στήλη αυτή δεν παίρνει θέση ωστόσο ενημερώνει και ευλόγως διερωτάται ποια θα είναι η θέση του κλάδου αλλά και το πως θα βρουν χρόνο οι ασφαλιστικές να ασχοληθούν με την παραγωγή και την αύξηση των μεριδίων όταν η μία κανονιστική αλλαγή έρχεται μετά την άλλη και είναι ακόμα πιο σύνθετη.
