ΕΑΕ: Η διαμόρφωση των ορίων των ασφαλιστικών συμβάσεων και η επίπτωση τους στον εποπτικό ισολογισμό

του Νίκου Σακελλαρίου

To  δικαίωμα μονομερούς τροποποίησης των ασφαλίστρων ώστε να αντανακλούν και να υπερκαλύπτουν τους κινδύνους, αλλά και  να διαμορφώνει αξία συμβολαίου που να υπερκαλύπτει τις μελλοντικές αποζημιώσεις, αναγνωρίζουν στα όρια των ασφαλιστικών συμβάσεων τα Solvency II, ήταν η ουσία της 3η εκδήλωσης (workshop)  που διοργάνωσε η Ένωση Αναλογιστών χθες στο κτίριο της ΕΑΕΕ με θέμα «Τα όρια των ασφαλιστικών συμβάσεων στα Solvency II και η επίπτωσή τους στη διαμόρφωση του εποπτικού ισολογισμού».

Εισηγητής ήταν ο αναλογιστής και στέλεχος της Τράπεζας της Ελλάδος, κ. Νίκος Τραγάκης  ο οποίος στην παρουσίασή του εστίασε στις διαδικασίες υπολογισμού τεχνικών προβλέψεων, την επίπτωσή τους στα εποπτικά μεγέθη, την αναλυτική εξέταση των περιπτώσεων, την διαφοροποίησή τους σε σχέση με το παρελθόν και την ενδεχόμενη επίπτωση στην οικονομική διαχείριση.  Σε ότι αφορά την εποπτεία, οι ασφαλιστικές με την διαδικασία του υπολογισμού μελλοντικών ταμειακών ροών εντάσσουν στον εποπτικό ισολογισμό μελλοντικά κέρδη.

Ο υπολογισμός των τεχνικών προβλέψεων, οδηγεί μεγαλύτερο μέρος του παθητικού στον εποπτικό ισολογισμό.  Αποτελεί βάση υπολογισμού κεφαλαιακών απαιτήσεων, χρειάζεται κατηγοριοποίηση των απαιτήσεων σε ομοιογενείς ομάδες, προεξόφληση μελλοντικών ρολών και διαμόρφωση του περιθωρίου κινδύνου της επιχείρησης.

Στις τοποθετήσεις των στελεχών, υπήρχε σαφής η ανάγκη το θεσμικό πλαίσιο να έχει τη δυνατότητα να αποτρέπει την επίπτωση μελλοντικών ανατροπολογήσεων αφού κάθε αναπροσαρμογή ασφαλίστρων δημιουργεί θέματα εμπορικού ανταγωνισμού αλλά και νομικών ερμηνειών.

Leave a Reply

Your email address will not be published. Required fields are marked *

*

Συμπληρώστε το αποτέλεσμα *